Archive for the 'Αριστοβούλου και Πυλάδου γωνία…' Category

Jan 07 2014

Συγκέντρωση στα δικαστήρια (Λουκάρεως), Τετάρτη 9/1

Την Τετάρτη 8/1 συνεχίζεται η δίκη των 2 δολοφόνων του Σ. Λουκμαν στα Πετράλωνα.
Συγκέντρωση στα δικαστήρια (Λουκάρεως) την Τετάρτη 9/1

Ο ΦΑΣΙΣΜΟΣ ΤΣΑΚΙΖΕΤΑΙ ΣΤΟ ΔΡΟΜΟ ΑΠΟ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ ΤΟΥ ΑΓΩΝΑ

Στις 17/1/2013 και λίγο μετά τις 3 τα ξημερώματα, ο Χρήστος Στεργιόπουλος 29 ετών και ο Διονύσης Λιακόπουλος 25 ετών δολοφονούν στα Άνω Πετράλωνα τον 26χρονο Σαχτζάτ Λουκμάν. Τα θρασύδειλα καθάρματα είχαν βγει για κυνήγι μεταναστών, αφού πάνω τους βρέθηκαν δυο μαχαιριά και κυκλοφορούσαν με καλυμμένη πινακίδα. Από την πρώτη στιγμή μπάτσοι και ΜΜΕ, σε αγαστή συνεργασία όπως πάντα, προσπαθούν να μας πείσουν πως το «συμβάν» οφείλεται σε μια παρεξήγηση. Τελικά αναγκάζονται να παραδεχτούν πως οι δύο δολοφόνοι όχι μόνο «έτυχε» να έχουν πάνω τους μαχαίρια, όχι μόνο είχαν στα σπίτια τους στιλέτα, αεροβόλα, σιδερογροθιά, κτλ αλλά όλως τυχαίως είχαν και προπαγανδιστικά φυλλάδια της Χρυσής Αυγής.

Η επίθεση δεν αποτελεί ούτε τυχαίο ούτε και μεμονωμένο περιστατικό. Η δολοφονία άλλωστε του Παύλου Φύσσα από τον Ρουπακιά και οι “αποκαλύψεις” για τη δράση της Χρυσής Αυγής, αποδεικνύουν πως οι εκατοντάδες ίσως και χιλιάδες επιθέσεις εναντίων ανυποψίαστων μεταναστών στο κέντρο της Αθηνάς αλλά και σε ολόκληρη την επικράτεια εντάσσονται σε μια συνολική συνθήκη, όπου Κράτος και αφεντικά σε καιρούς κρίσης πριμοδοτούν υλικά, ηθικά και πολιτικά τους φασίστες της Χρυσής Αυγής. Στόχος είναι η τρομοκράτηση των αγωνιζόμενων και γενικότερα όλης της κοινωνίας που ασφυκτιά υπό το βάρος μιας πολιτικής αφαίμαξης των ζωών μας, και να στρέψουν τους από τα κάτω σε έναν πόλεμο όλων εναντίων όλων.

Η δολοφονία του Λουκμάν, του Παύλου αλλά κι άλλες επιθέσεις σε μετανάστες και αγωνιστές από τους χρυσαυγίτες χρησιμοποιούνται από το κράτος, κατά το δοκούν. Για επικοινωνιακούς λόγους αλλά και ενδοσυστημικούς ανταγωνισμούς (ψηφοθηρία, το κράτος διαχειριστής – εγγυητής της δημοκρατίας και η θεωρία των δύο άκρων). Ανακαλύπτεται ο ‘’αντιφασισμός’’ και ‘’οι θεσμοί επιτέλους θα κάνουν τα δέοντα’’. Η δικαιοσύνη θα δικάσει, η αστυνομία θα συλλάβει , τα μμε θα αποκαλύψουν και ο πολιτικός κόσμος θα απομονώσει!!!!!

Σε αυτή τη χρονική στιγμή το κίνημα δεν πρέπει να δείξει ούτε μια στιγμή εφησυχασμού, ο αγώνας ενάντια στο κράτος και το παρακράτος πρέπει να συνεχιστεί με αμείωτη ένταση. Το κίνημα πρέπει να τσακίσει στο δρόμο τα τάγματα εφόδου του καπιταλισμού. Ο αγώνας ενάντια στον φασισμό είναι και αγώνας ενάντια στο σύστημα που τον γεννά και τον συντηρεί. Είναι αγώνας των ‘’από τα κάτω’’ και διακυβεύεται μέσα στην ταξική – κοινωνική πάλη. Για εμάς ο αγώνας δεν ξεκινά ούτε τελειώνει στις δικαστικές αίθουσες της αστικής δικαιοσύνης. Αντίθετα χτίζεται, παλεύεται, ομορφαίνει και χειραφετείται στις δομές αλληλεγγύης, ισότητας και ελευθερίας.

Ενάντια λοιπόν στον κοινωνικό κανιβαλισμό και τον επιβαλλόμενο εκφασισμό, να αντιτάξουμε την αλληλεγγύη μεταξύ των καταπιεσμένων και την οργάνωση μας απέναντι στο κράτος, τα αφεντικά και τους φασίστες. Μακριά από κάθε θεσμό και διαμεσολάβηση για ένα μαχητικό και πολύμορφο αντιφασιστικό αγώνα. Μόνο ο αγώνας για την ολική ανατροπή κράτους και κεφαλαίου αλλά και την κατάλυση οποιασδήποτε εξουσιαστικής σχέσης που δημιουργεί διαχωρισμούς μπορεί να δώσει ορμή και όραμα για το πραγματικό τσάκισμα του φασισμού, για την Κοινωνική Επανάσταση.

Δεν ξεχνάμε τον Παύλο, τον Σαχτζάτ Λουκμάν, κανένα θύμα του φασισμού. Ο αγώνας ενάντια σε κράτος και κεφάλαιο θα περάσει πάνω από τους φασίστες και όσους τους κάνουν πλάτες. Ο καθένας ας διαλέξει στρατόπεδο και ας αναλάβει τις ευθύνες του.

ΚΑΜΙΑ ΑΝΟΧΗ ΣΕ ΚΡΑΤΟΣ ΑΦΕΝΤΙΚΑ ΦΑΣΙΣΤΕΣ

ΓΙΑ ΕΝΑΝ ΚΟΣΜΟ ΙΣΟΤΗΤΑΣ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ

Συγκέντρωση Τετάρτη 8/1 στις 9:00 πμ στα Δικαστήρια, στη Λουκάρεως

No responses yet

Nov 19 2013

Λίγα λόγια, για το κράτος και το παρακράτος

Στις 30 Ιουνίου του 2008 το αναρχικό στέκι Αντίπνοια, στα Κ. Πετράλωνα, δέχθηκε οργανωμένη επίθεση από 15 -20 παρακρατικούς της χρυσής αυγής. Εκείνη την ώρα βρίσκονταν μέσα στο χώρο 4 άτομα που έκαναν μαθήματα Ισπανικών. Η συντονισμένη επίθεση είχε ως αποτέλεσμα τον τραυματισμό, με μαχαίρι, δύο συντρόφων, ένας εκ των οποίων σοβαρά. Από τη πρώτη κιόλας στιγμή η αλληλεγγύη ήταν μεγάλη, συγκινητική και άμεση. Την ίδια μέρα και αργά το βράδυ πραγματοποιήθηκε αυθόρμητη πορεία προς το αστυνομικό τμήμα των Κ Πετραλώνων από 300 περίπου άτομα ενώ για αρκετό καιρό τόσο στο στέκι όσο και στο νοσοκομείο (που νοσηλευόταν ο ένας σύντροφος) κόσμος από τη γειτονία και όχι μόνο εξέφραζε, με κάθε τρόπο, την αλληλεγγύη του. Λίγα λεπτά μετά την επίθεση και λίγο πιο κάτω από το στέκι συλλαμβάνονται 2 φασίστες , που ομολογούν ότι είναι μέλη της χρυσής αυγής και ότι συμμετείχαν στην επίθεση. Πρόκειται για τον Βασίλης Σιατούνη (ο οποίος υπήρξε και υποψήφιος της χρυσής αυγής στην προηγούμενες νομαρχιακές εκλογές) και ο Αθανάσιος Στράτος. Επάνω τους βρίσκονται μαχαίρια και ένα τσεκούρι.
Το γεγονός αυτό δεν ήταν ούτε μεμονωμένο ούτε τυχαίο. Ήρθε να ολοκληρώσει μια σειρά επιθέσεων, εκείνη την εποχή, παρακρατικών συμμοριών, οι οποίες επιτίθετο σε διάφορους πολιτικούς – κοινωνικούς χώρους( όπως τον Θερσίτη στο Ίλιον, με εκρηκτικό μηχανισμό, στη Βίλα Αμαλίας, στο Κτήμα Πραπόπουλο στο Χαλάνδρι) μια περίοδο έντονης κοινωνικής όξυνσης. Καθώς πάγια τακτική του κράτους, σε τέτοιες περιόδους είναι να χρησιμοποιεί τους παρακρατικούς του μηχανισμούς, παράλληλα με τις κρατικές δυνάμεις καταστολής για να τρομοκρατήσει και να αναχαιτίσει όσους αγωνίζονται. Μέσα σε αυτό το πλαίσιο εντάσσονταν και οι παραπάνω επιθέσεις. Ενώ ο παρακρατικός ρόλος αυτών των συμμοριών έγκειται και στο γεγονός ότι όλη αυτή η δράση γινόταν με την ανοχή και τη συνεργασία του κράτους, κυρίως μέσα από τις δυνάμεις καταστολής.
Εξόφθαλμα και ενδεικτικά παραδείγματα της αγαστής συνεργασίας τους ήταν η 2 Φλεβάρη του 2008 όπου χρυσαυγίτες (κάποιοι εκ των οποίων και υποψήφιοι) επιτίθονταν, μαζί τις διμοιρίες των ματ, σε αντιφασιστική διαδήλωση όπου και μαχαίρωσαν 2 διαδηλωτές. Το δεύτερο είναι το ‘’πείραμα’’ του Αγ. Παντελεήμονα, που η χρυσή αυγή, χρησιμοποιώντας ως προμετωπίδα μια επιτροπή κατοίκων , αποτέλεσε, πάλι σε συνδυασμό με την αστυνομία, το επιχειρησιακό κομμάτι στον κεντρικό κρατικό σχεδιασμό για την εκκαθάριση της περιοχής από τους μετανάστες
Όμως την πορεία των χρόνων το σύστημα δεν περιορίστηκε, μόνο, στο ‘’επιχειρησιακό’’ αβαντάρισμα της χρυσής αυγής αλλά και στο ιδεολογικό. Μέσα από την οικονομική – πολιτική κρίση θέλοντας να διασφαλίσει την κυριαρχία του, τροφοδοτεί τον κοινωνικό κανιβαλισμό, υιοθετεί ακροδεξιά ατζέντα, επιβάλει την καταστολή (αναβαθμίζοντας το νομικό του οπλοστάσιο ποινικοποιώντας τους αγώνες, διώκοντας δριμεία τους αγωνιστές, ενισχύοντας την αστυνομία). Έτσι προμόταρε τη χρυσή αυγή όχι μόνο συγκαλύπτοντας τις επιθέσεις αλλά προωθώντας την και σε ιδεολογικό επίπεδο και, εν τέλει, βοηθώντας την μέσα σε 2 χρόνια να ανεδείχθη από την ‘’αφάνεια’’ στο 7%.
Η ‘’ξαφνική’’ δολοφονία του Φύσσα από χρυσαυγίτη έρχεται να χρησιμοποιηθεί, από το κράτος, κατά το δοκούν. Για επικοινωνιακούς λόγους αλλά και ενδοσυστημικούς ανταγωνισμούς (ψηφοθηρία, το κράτος διαχειριστής – εγγυητής της δημοκρατίας και η θεωρία των δύο άκρων). Ανακαλύπτεται ο ‘’αντιφασισμός’’ και ‘’οι θεσμοί επιτέλους θα κάνουν τα δέοντα’’. Η δικαιοσύνη θα δικάσει, η αστυνομία θα συλλάβει , τα μμε θα αποκαλύψουν και ο πολιτικός κόσμος θα απομονώσει!!!!!
Για εμάς όμως τα πράγματα δεν είναι ούτε απλά, ούτε τυχαία. Ο αγώνας ενάντια στο φασισμό είναι αγώνας ενάντια στο σύστημα, είναι αγώνας των ‘’από τα κάτω’’ και διακυβεύεται μέσα στην ταξική – κοινωνική πάλη.
Δίνεται στους δρόμους, στα σπίτια, στο περίγυρο μας. Δεν αποδεχόμαστε την θεωρία των δυο ακρών μιας και αναγνωρίζουμε πως το μόνο άκρο ήμαστε εμείς. Εμείς απέναντι σε ένα πολύπλοκο και ισχυρό σύστημα μέρος του οποίου είναι και ο φασισμός.
Σήμερα , μετά από 5 χρόνια αναβολών, κληθήκαμε στην ανακρίτρια ως μάρτυρες για την εν λόγω υπόθεση. Η παρουσία μας, επομένως ήταν υποχρεωτική. Αυτό δεν αναιρεί την άποψη μας ότι ο αγώνας μας δεν ξεκινά ούτε τελειώνει στις δικαστικές αίθουσες της αστικής δικαιοσύνης. Αντίθετα χτίζεται, παλεύεται, ομορφαίνει και χειραφετείται στις δομές αλληλεγγύης, ισότητας και ελευθερίας.

Ο ΑΓΩΝΑΣ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟ ΦΑΣΙΣΜΟ ΕΙΝΑΙ ΑΓΩΝΑΣ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟ ΚΡΑΤΟΣ ΚΑΙ ΤΟΝ ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΜΟ.

Ο ΦΑΣΙΣΜΟΣ ΤΣΑΚΙΖΕΤΑΙ ΣΤΟ ΔΡΟΜΟ ΑΠΟ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ ΤΟΥ ΑΓΩΝΑ.

Στέκι Αντίπνοια

No responses yet

Jul 12 2013

Γλέντι οικονομικής ενίσχυσης, το Σάββατο 13 Ιουλίου μετά τις 7μμ

glenti13-7-2013

No responses yet

Feb 03 2013

Το 9ο φύλλο της εφημερίδας του στεκιού, Ιανουάριος 2013, κυκλοφορεί στους δρόμους των γειτονιών μας.

No responses yet

Nov 01 2012

5 χρόνια στέκι Αντίπνοια. Φαγοπότι και μετά πάρτυ…Σάββατο 3 Νοεμβρίου

No responses yet

Jul 18 2012

Συλλογικό φαγοπότι… γιατί στη κρίση δεν τρώμε τους διπλανούς μας, τρώμε τους “απο πάνω”…

Ενάντια στον κοινωνικό κανιβαλισμό που επιβάλλουν κράτος και αφεντικά, απαντάμε με κοινούς αγώνες ντόπιων και μεταναστών ενάντια στη φτώχεια, την εκμετάλλευση, την καταπίεση, την εξαθλίωση, το ρατσισμό και την υποτίμηση της ανθρώπινης ζωής. Για την κοινωνική επανάσταση και την κοινωνική απελευθέρωση, για ένα κόσμο ισότητας, ελευθερίας και αλληλεγγύης.

No responses yet

Jun 20 2012

2 προβολές 22 και 29 Ιουνίου στο παρκο Βουτιέ

No responses yet

Oct 27 2011

4 ΧΡΟΝΙΑ ΖΩΝΤΑΣ ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΑ ΣΤΙΣ ΓΕΙΤΟΝΙΕΣ ΜΑΣ

Σε μια γωνία στα Κάτω Πετράλωνα, σε ένα μικρό χώρο που ίσως και να μην τον προσέξεις όταν περνάς αφηρημένα, βρίσκεται το στέκι «αντίπνοια». Ακόμα και αν δεν έχετε εικόνα του χώρου αυτού, σίγουρα κάτι έχει πάρει το αυτί σας για μας και σίγουρα μας έχετε συναντήσει στους δρόμους των γειτονιών μας. Εδώ και τέσσερα χρόνια αναρχικοί/ες- αντιεξουσιαστές/τριες από το Θησείο, το Κουκάκι, τα Άνω και Κάτω Πετράλωνα έχουμε αυτό το στέκι ως σημείο αναφοράς, ως  τόπο συνάντησης. Ένας τόπος συνάντησης για όσους και όσες πιστεύουμε πως η ζωή στη γειτονιά αλλά και στα υπόλοιπα πεδία της καθημερινότητάς μας μπορεί και πρέπει να είναι αλλιώς. Continue Reading »

No responses yet

Oct 25 2011

Σχετικά με τον εμπρησμό στα γραφεία του ΚΚΕ στα Κ. Πετράλωνα, το βράδυ της Παρασκευής 21 Οκτώβρη 2011

Θεωρούμε καταρχήν λάθος μια τέτοια ενέργεια η οποία θέτει σε κίνδυνο τους ενοίκους της πολυκατοικίας που βρίσκεται πάνω από τα γραφεία του ΚΚΕ, δεν μπορούμε για μια ενέργεια μας να στηριζόμαστε στο πόσο γρήγορα θα έρθει η πυροσβεστική. Δεύτερον θεωρούμε τον εμπρησμό άστοχο και λάθος πολιτικά καθώς μεταφέρει και εγκλωβίζει μια δημόσια σύγκρουση με το καθεστώς και τους κατασταλτικούς του μηχανισμούς ιδεολογικούς και στρατιωτικούς (όπως αυτή εκφράστηκε στα οδοφράγματα, τις συγκρούσεις και τις εφόδους στη βουλή στη 48η απεργία),  σε ένα περιορισμένο επίπεδο κόντρας και βεντέτας με το ΚΚΕ το οποίο απλώς αποτελεί τον αριστερό πυλώνα  του συστήματος.

Κατανοούμε την οργή που υπάρχει στον κόσμο καθώς σε μια πολύ κρίσιμη στιγμή για το λαό το ΚΚΕ, την ώρα που ψηφίζονταν το χειρότερο νομοσχέδιο των τελευταίων χρόνων, επέλεξε μετά από συνεννόηση και βάση πολιτικού σχεδιασμού να αναλάβει την περιφρούρηση και την προστασία της βουλής από τους χιλιάδες απεργούς εργαζόμενους, φοιτητές, ανέργους, μαθητές, πολιτικοποιημένους ή όχι. Το ΚΚΕ με την στάση του έβγαλε από τη δύσκολη θέση ολόκληρο το καθεστώς ενώ ταυτόχρονα όμως άνοιξε και τον ασκό του Αιόλου. Μεγάλο μέρος των διαδηλωτών δεν έμεινε απαθής να λιάζεται όπως πολύ θα το ήθελε και ήλπιζε η κυρία Παπαρήγα -την 2η μέρα της απεργίας στις 20 Οκτώβρη- πήρε την κατάσταση στα χέρια του και συγκρούστηκε με τους ροπαλοφόρους και κρανοφόρους του ΚΚΕ οι οποίοι προέβησαν σε ένα σωρό φρικαλεότητες (πετάγανε κόσμο ακόμα και μεγάλης ηλικίας από ύψος 5 μέτρων, επιτέθηκαν με ρόπαλα και πέτρες, τραμπουκίζανε διαδηλωτές, «πετάξανε στα σκουπίδια» ένα μέλος του ΠΑΜΕ το οποίο πέθανε από την εισπνοή δακρυγόνων αφού προσπάθησαν να χρησιμοποιήσουν το θανατό του για μικροπολιτικά συμφέροντα και να τον φορτώσουν σε διαδηλωτές) και στο τέλος αφού εισέπραξαν ένα μόνο μέρος της οργής των διαδηλωτών (οι οποίοι χρησιμοποίησαν κατά του ΠΑΜΕ τα μέσα που είχαν για τις ενδεχόμενες συγκρούσεις με τα ΜΑΤ-χρήση σε κάποιες περιπτώσεις άστοχη) αναγκάστηκαν να καλέσουν τα επίσημα ΜΑΤ για να προστατέψουν αυτούς και τη βουλή. Όμως το ζητούμενο δεν είναι μια στείρα αντιπαράθεση με το ΚΚΕ  ή με τους μπάτσους αντίστοιχα. Το ζητούμενο είναι η ανάληψη των αγώνων από τους ίδιους τους αγωνιζόμενους οι οποίοι οφείλουν να ξεπεράσουν τους γραφειοκρατικούς μηχανισμούς χειραγώγησης, αναπτύσσοντας διαδικασίες αντιιεραρχικές, συλλογικές, αυτοοργανωμένες, συμμετέχοντας σε  κοινωνικούς χώρους όπως στέκια και καταλήψεις, λαϊκές συνελεύσεις, σωματεία βάσης. Το ζητούμενο είναι η συνολική ανατροπή του καθεστώτος και ο αγώνας για την κοινωνική απελευθέρωση.

 Στέκι Αντίπνοια, Κάτω Πετράλωνα

Κόντρα στους ανέμους κάθε εξουσίας, πλέουμε προς την ελευθερία

No responses yet

Oct 12 2011

Εκδηλώσεις αυτομόρφωσης στο χώρο του στεκιού.

No responses yet

Next »

css.php