Dec 23 2008

Για την επανοικειοποίηση των αιθουσών της πλήξης…

«Η επικοινωνία με τον αστικό χώρο εκφράζεται στο γεγονός ότι το μήνυμα κάποιων μεμονωμένων κομματιών, αλλά και πολλές φορές της δράσης ολόκληρης, εξαρτάται από τη σχέση που αναπτύσσουν με την πόλη και τα στοιχεία της».

«Βέβαια, επειδή ο αστικός χώρος είναι σε άμεση σχέση με την ανθρώπινη δράση, δεν μπορεί να υπάρξει από μόνος του, υπάρχει πάντα σε σχέση με τους ανθρώπους που έρχονται σε επαφή με αυτό. Αυτό σημαίνει πως αστικός χώρος δεν αποτελείται μόνο από τα κτίρια, τους δρόμους, τις πινακίδες και τα άλλα αντικείμενα που τον ορίζουν. Στοιχεία του χώρου είναι και οι ίδιοι οι άνθρωποι, οι δραστηριότητες των οποίων δίνουν τον χαρακτήρα μίας αστικής περιοχής».

«Κάθε κομμάτι stencil, όπως και κάθε άλλη παρέμβαση στο δημόσιο τοίχο, εμπεριέχει τη δράση του δημιουργού του, δηλαδή είναι το σημάδι μίας ανθρώπινης ενέργειας. Ωστόσο, από τη στιγμή που θα βαφτεί σε κάποιον τοίχο, αποκτά κατά μία έννοια τη δική του ζωή και δράση, η οποία δε χαρακτηρίζεται πια αποκλειστικά από την πρόθεση του δημιουργού».

«Το κάθε κομμάτι στον τοίχο αφήνεται έτσι να αλληλεπιδράσει ελεύθερα με τον ίδιο τον τοίχο, με το αστικό τοπίο, με τα υπόλοιπα στοιχεία του, αλλά και με τους ανθρώπους που έρχονται σε επαφή με αυτό. Είναι δηλαδή πια ενεργό μέρος του τοπίου κάθε περιοχής και το νόημά του εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από τη σχέση που αναπτύσσει με αυτό».

«Είναι σημαντικό να τονίσουμε ότι η σχέση με το αστικό τοπίο δεν είναι προνόμιο του stencil graffiti. Κάθε είδους παρέμβαση αναπτύσσει σχέσεις με το χώρο στον οποίο παρεμβαίνει. Το stencil graffiti όμως, λόγω των χαρακτηριστικών του, επικοινωνεί πιο άμεσα με τον χώρο, συνάπτοντας μία ιδιαίτερη σχέση».

«Είναι δηλαδή πια ενεργό μέρος του τοπίου κάθε περιοχής και το νόημά του εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από τη σχέση που αναπτύσσει με αυτό». Αν αντικαταστήσουμε το «αστικό τοπίο» και την «περιοχή» με το χωροταξικό περιβάλλον του σχολείου μπορεί ο καθένας να καταλάβει τη διεισδυτικότητα του graffiti ανάμεσα στους μαθητές. Πόσω μάλλον σε περιόδους κατάληψης, σε περιόδους οικειοποίησης των σχολικών κτιρίων, όπου ο επαναπροσδιορισμός της σχέσης του εκπαιδευόμενου με τις αίθουσες της πλήξης (πρέπει να) εμπεριέχει και τη δημιουργία, την ελεύθερη έκφραση, τον πειραματισμό. Οι αυστηροί και μονότονοι γκριζομπλέ τοίχοι γίνονται πεδία συμπύκνωσης των αρνήσεων των μαθητών (δεδομένου ότι το graffiti συμπεριλαμβάνει και στοιχεία παραβατικότητας), διάρρηξης των, καθορισμένων από τη διεύθυνση του σχολείου, κανόνων, προκλητικοί καμβάδες διασάλευσης της ευνουχισμένης αισθητικής κανονικότητας.

Αφιερωμένο στους writers του 14ου λυκείου στο Κουκάκι…

«εικόνες από τα μετ’ όπισθεν»

No responses yet

Trackback URI | Comments RSS

Leave a Reply

css.php