Archive for the 'Κωνσταντίνα Κούνεβα' Category

Dec 28 2008

Ανακοίνωση της συνέλευσης αλληλεγγύης στην Κωνσταντίνα Κούνεβα

ΌΤΑΝ ΤΑ ΒΑΖΟΥΝ ΜΕ ΕΝΑΝ ΑΠΟ ΕΜΑΣ, ΤΑ ΒΑΖΟΥΝ ΜΕ ΟΛΟΥΣ ΜΑΣ

Η Κωνσταντίνα νοσηλεύεται σε κρίσιμη κατάσταση στην εντατική του Ευαγγελισμού με σοβαρά προβλήματα στην όραση και το αναπνευστικό.

Ποια είναι η Κωνσταντίνα; Και γιατί χτυπήθηκε;

Η Κωνσταντίνα είναι μία από τις εκατοντάδες μετανάστριες εργάτριες που εργάζεται χρόνια σαν καθαρίστρια σε καθεστώς υπενοικίασης. Είναι γενική γραμματέας της Παναττικής Ένωσης Καθαριστών/στριών και Οικιακού Προσωπικού, μάχιμη συνδικαλίστρια, γνωστή για τη στάση της σε πολλά αφεντικά. Μόλις την προηγούμενη εβδομάδα είχε έρθει σε κόντρα με την εργοδοσία «ΟΙΚΟΜΕΤ » διεκδικώντας ολόκληρο το δώρο των Χριστουγέννων γι’ αυτήν και τις συναδέλφισσές της και καταγγέλοντας τις παρανομίες στη μισθοδοσία. Έχει προηγηθεί η εκδικητική απόλυση της μητέρας της από την ίδια εταιρεία, δυσμενής μετάθεση της ίδιας στο Μαρούσι, ενώ εκκρεμεί τριμερής συνάντηση στην Επιθεώρηση Εργασίας στις 5.1.2009 ύστερα από κταγγελία της. Πράγματα καθόλου άγνωστα στο χώρο των εταιρειών καθαριότητας και υπενοικίασης εργαζομένων. Ίσα-ίσα.

Οι καθυστερημένες συμβάσεις, τα κλεμμένα μεροκάματα, οι κλεμμένες υπερωρίες, η διαφορά ανάμεσα σε αυτά που υπογράφουν οι εργαζόμενοι και σε αυτά που πραγματικά παίρνουν, η επιλογή σχεδόν αποκλειστικά μεταναστριών και μεταναστών με πράσινη κάρτα ώστε να βρίσκονται σε καθεστώς ομηρίας, η μη καταβολή εισφορών στο ΙΚΑ, πάντα με την κάλυψη του δημοσίου και των μιζαδόρων στελεχών του, που γνωρίζουν, υποθάλπουν και ενισχύουν τις μεσαιωνικές σχέσεις εργασίας, συνθέτουν τον κανόνα στους εργολάβους καθαριότητας.

Ειδικά στην «ΟΙΚΟΜΕΤ », μία πανελλαδική εταιρεία καθαρισμού και υπενοικίασης εργατών, ιδιοκτησίας Νικήτα Οικονομάκη, στελέχους του ΠΑΣΟΚ, που απσχολεί «επίσημα » 800 εργαζόμενους (οι ίδιοι οι εργαζόμενοι μιλούν τουλάχιστον για διπλάσιους ενώ τα τελευταία 3 χρόνια έχουν περάσει πάνω από 3.000), η εργοδοτική παρανομία αποτελεί καθημερινότητα. Συγκεκριμένα, οι εργαζόμενοι υποχρεώνονται να υπογράφουν λευκές συμβάσεις, οι οποίες δε φτάνουν ποτέ στα χέρια τους. Δουλεύουν 6 ώρες και πληρώνονται για 4,5 (μισθός και ένσημα) για να μη ξεπερνούν τις 30 ώρες ώστε να γλιτώνει το αφεντικό την ένταξή τους στα βαρέα. Τρομοκρατούνται, μετατίθενται δυσμενώς, απολύονται και εκβιάζονται με οικειοθελή αποχώρηση (εργαζόμενη απειλήθηκε από την εργοδοσία, κρατούμενη για 4 ώρες σε χώρο της εταιρείας μέχρι να υπογράψει την παραίτησή της). Το αφεντικό στήνει εργοδοτικό σωματείο για να χειραγωγήσει τους εργαζόμενους, ενώ απολύει και προσλαμβάνει κατά βούληση μη αφήνοντας κανένα περιθώριο εργασιακής επικοινωνίας και συλλογικής δράσης.

Τι σχέση έχει, όμως, η «ΟΙΚΟΜΕΤ » με τον ΗΣΑΠ;

Η «ΟΙΚΟΜΕΤ » έχει αναλάβει εργολαβικά την καθαριότητα του ΗΣΑΠ (αλλά και άλλων δημόσιων οργανισμών και επιχειρήσεων) επειδή μπορεί και «προσφέρει » το φθηνότερο πακέτο με τους μέγιστους όρους εκμετάλλευσης και υποτίμησης της εργασίας. ένα τέτοιο καθεστώς «προσφοράς και ζήτησης » έχει οργανωθεί βάσει δημόσιων οργανισμών, ένας από τους οποίους είναι και ο ΗΣΑΠ. Ο ΗΣΑΠ είναι συνένοχος στη διατήρηση αυτού του καθεστώτος άγριας εκμετάλλευσης παρά τις επανειλημμένες καταγγελίες που είχαν γίνει από την πλευρά του σωματείου.

Η δολοφονική επίθεση ενάντια στη συναδέλφισσά μας είχε χαρακτήρα εκδίκησης και παραδειγματισμού.

Ο στόχος δεν είναι τυχαίος: γυναίκα, μετανάστρια, μάχιμη συνδικαλίστρια, μητέρα ανήλικου παιδιού, όσο πιο ευάλωτη στα μάτια των αφεντικών.

Ο τρόπος δεν είναι τυχαίος: έρχεται από «σκοτεινές » εποχές και με σκοπό να σημαδέψει, να παραδειγματίσει και να τρομοκρατήσει.

Ο χρόνος δεν είναι τυχαίος: τη στιγμή που μμε, κόμματα, εκκλησία, επιχειρηματίες και εργατοπατέρες προσπαθούν να λοιδορήσουν το κίνημα της κοινωικής έκρηξης,που η εν ψυχρώ δολοφονία του 15χρονου Αλέξανδρου μετασκευάζεται σε εξοστρακισμό, η επίθεση στην Κωνσταντίνα περνάει στα ψιλά.

Η εργοδοτική δολοφονική επίθεση ήταν προσεκτικά μελετημένη.

Η Κωνσταντίνα ήταν μία από εμάς. Ο αγώνας της για αξιοπρέπεια και αλληλεγγύη είναι και διμός μας αγώνας.

Η επίθεση στην Κωνσταντίνα μας σημάδεψε όλους: Στη μνήμη μας από τα ρατσιστικά πογκρόμ, τα στρατόπεδα συγκέντρωσης, τις επιθέσεις παρακρατικών, τα εργατικά ατυχήματα, τις κρατικές δολοφονίες, τις εργασιακές συνθήκες γαλέρας, τις διώξεις, τις απολύσεις και την τρομοκρατία, δείχνοντας το μακρύ δρόμο του κοινωνικού και ταξικού αγώνα.

Στην καρδιά μας που πλημμυρίζει από θλίψη και οργή και μας αφήνει μία φράση μόνο:

ΟΙ ΔΟΛΟΦΟΝΟΙ ΘΑ ΠΛΗΡΩΣΟΥΝ

Η ΕΡΓΟΔΟΤΙΚΗ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑ ΔΕ ΘΑ ΠΕΡΑΣΕΙ

No responses yet

Dec 27 2008

Όταν το πρόταγμα ενάντια στο κράτος και τα αφεντικά μετουσιώνεται σε βιώμα ζωής ή θανάτου

«Αυτοί θέλουν να σκύψουμε το κεφάλι. Να τους δείξουμε ότι είμαστε πιο δυνατοί από τους εργολάβους».

22 Δεκέμβρη. Δευτέρα βράδυ. Ο κρύος αέρας διαπερνά τα σωθικά, η σιωπή της νύχτας έχει απλωθεί στη συνοικία της Δεξαμενής, στα Άνω Πετράλωνα. Μία γυναικεία φιγούρα επιστρέφει αποκαμωμένη στο σπίτι της. Δεν φαίνεται να είναι από αυτά τα μέρη… Δύο «σκιές», ένα μπουκάλι καυστικό υγρό. Οι «σκιές» εξαφανίζονται, τη σιωπή της νύχτας τη διαρρηγνύουν τα φώτα των γειτόνων, οι φωνές.

Από εκεί και πέρα οι «πληροφορίες» έρχονται η μία μετά την άλλη. Η γυναικεία φιγούρα είναι η Κωνσταντίνα Κουνέβα, γενική γραμματέας του Παναττικού Σωματείου Καθαριστριών και Οικιακών Εργαζομένων. Οι «σκιές» ήρθαν να δώσουν υλική υπόσταση στις συνεχείς απειλές των εργολάβων στο χώρο των ιδιωτικών συνεργείων καθαρισμού. Άγνωστες «σκιές»; Όχι και τόσο. Το αφεντικό της, Νικήτας Οικονομάκης (στέλεχος του ΠΑΣΟΚ), έχει αναλάβει υπεργολαβίες σε δύο κρατικές εταιρίες, τον ΗΣΑΠ και την ΕΒΟ (ελληνική βιομηχανία οχημάτων). Λίγες ημέρες πριν:

«Τους έβαζαν να υπογράφουν ότι παίρνουν κανονικό δώρο Χριστουγέννων και τους έδιναν λιγότερα χρήματα στο χέρι. Σεκιουριτάδες την πέταξαν έξω όταν είπε ότι αυτό δεν είναι σωστό και δεν πρέπει να υπογράψουν, ενώ μία εργαζόμενη που δεν υπέγραψε απολύθηκε».

«Μετά συνεχίζει άλλο 8ωρο, στο σπίτι, να πας να μαγειρέψεις, να σκουπίσεις, να πλύνεις. Δεν έχω ελεύθερο χρόνο… Έχω ξεχάσει τι είναι αυτό. Κι εδώ που ήρθα σήμερα άφησα την οικογένεια χωρίς φαΐ… Έτσι να το πω, για να το γράψεις κι αυτό, γιατί τώρα θα ‘ρθει η μικρή από το σχολείο, πρέπει να πάω εγώ να μαγειρέψω και να κάνω κάτι πρόχειρο… Οι εργαζόμενες μπαίνουμε στο σπίτι το Σάββατο το βράδυ και βγαίνουμε τη Δευτέρα όταν πάμε για δουλειά ξανά». Γυναίκες και μετανάστριες. Κάπως έτσι μπορεί κάποιος να προσδιορίσει το εργατικό δυναμικό στις εταιρίες καθαρισμού. «Γύρω στο 90% είναι γυναίκες. Από αυτές, το 65%-70% είναι αλλοδαπές. Προέρχονται κυρίως από Αλβανία, Βουλγαρία, Ρωσία, Ουκρανία, αλλά και κάποιες από Μπαγκλαντές και Παλαιστίνη». Το σωματείο καθαριστριών μέσα στο χρόνο έχει έρθει αρκετές σε φορές σε σύγκρουση με τα αφεντικά.

Απορρυπαντικά που δεν έχουν την έγκριση του Χημείου του Κράτους. Καθημερινή επαφή σε κλειστούς χώρους με ουσίες επικίνδυνες που προκαλούν μόνιμα αναπνευστικά προβλήματα. Παλάμες γεμάτες εκζέματα (δερματοπάθειες που προκαλούν φαγούρα και έκκριση αίματος)».

«Εγώ, έτσι με μία κουβέντα θα σας πω, ότι είναι πάρα πολύ χάλια στις εταιρίες καθαρισμού»… «Το βράδυ δε μπορώ να κοιμηθώ από το βήχα. Κάθε μέρα παίρνω κορτιζόνη. Τα πνευμόνια μου έχουν πάθει από τα πολλά απορρυπαντικά. Η μέση μου έχει διαλυθεί, δε μπορώ να περπατήσω…».

Καμία ασφάλιση, τα ένσημα (όπου και όταν κολλιούνται) είναι απλά και όχι βαρέα και ανθυγιεινά, οι μετανάστριες που δε γνωρίζουν την ελληνική γλώσσα υποχρεώνονται από τους εργολάβους να υπογράφουν πως πληρώνονται τα διπλάσια λεφτά απ’ ό,τι τους δίνουν. Σε ορισμένες επιχειρήσεις μοιράζεται ο «κανονισμός εργασίας»: «απαγορεύεται ο συνδικαλισμός», «απαγορεύεται να διαβάζεις εφημερίδα στο χώρο εργασίας», αναφέρεται μεταξύ άλλων. Και στο τέλος, «αν δέχεσαι τους κανονισμούς έχει καλώς, αν δεν τους δέχεσαι…».

Σε αυτό τον αγώνα το σωματείο και οι καθαρίστριες είναι μόνες. Καμία ΓΣΕΕ, κανένα εργατικό κέντρο, κανένα ΙΚΑ δεν ενδιαφέρθηκε ποτέ για όσα καταγγέλοταν. Και πώς άραγε; Δεκέμβριος 2007, έναν χρόνο πίσω. Στα κεντρικά γραφεία του ΙΚΑ στην Αγίου Κωνσταντίνου οι καθαρίστριες δουλεύουν χωρίς ένσημα για 300 ευρώ το μήνα. Παρόμοια η κατάσταση και σε πολλά γραφεία υπουργών. Παρόμοια η κατάσταση και σε πανεπιστήμια, δημόσιες υπηρεσίες, σε νοσοκομεία. Εδώ υποχρεώνονται να κάνουν και δουλειές πέρα από αυτές που συμπεριλαμβάνονται στη σύμβασή τους. «Από τα πλυντήρια και τους χώρους αποστείρωσης μέχρι τα μαγειρεία και τις αποθήκες φαρμακευτικού και υγειονομικού υλικού, και από τους χώρους φύλαξης των αρχείων μέχρι το τηλεφωνικό κέντρο, οι εργασίες πλέον διεκπεραιώνονται σε μεγάλο ποσοστό από το προσωπικό που διαθέτουν οι εργολάβοι των συνεργείων καθαριότητας».

Η Κωνσταντίνα είναι μία από όλες αυτές τις εκατοντάδες γυναίκες μετανάστριες οι οποίες υποχρεώνονται να δουλεύουν κάτω από συνθήκες δουλείας, με απειλές και εκβιασμούς. «Της έκαναν και ανώνυμα τηλέφωνα αλλά και από την εργοδοσία. Της έχουν στείλει και εξώδικα, ενώ της έκαναν και μία δυσμενή μετάθεση, εκδικητική, τόσο μακριά από το σπίτι της όσο και σε άλλη βάρδια». Η Κωνσταντίνα αποφάσισε να σταθεί απέναντι στα αφεντικά της με αξιοπρέπεια. Και τα αφεντικά θέλησαν να της δείξουν ποιος έχει το πάνω χέρι. «Της έκοψαν τις υπερωρίες, απέλυσαν τη μητέρα της, την απειλούν πως θα τη στείλουν «πακέτο» πίσω στη χώρα της». Η Κωνσταντίνα, όμως, δεν είναι μόνη της. Τα βιώματα της Κωνσταντίνας αποτελούν μία στιγμή στον καθημερινό πόλεμο που βιώνουμε στους χώρους δουλειάς. Σε αυτόν τον πόλεμο εμείς έχουμε διαλέξει στρατόπεδο… Και είναι εδώ που το περιεχόμενο του προτάγματος ενάντια στο κράτος και τα αφεντικά μετουσιώνεται σε βίωμα ζωής ή θανάτου.

εικόνες από τα μετ’ όπισθεν

No responses yet

« Prev

css.php