Archive for the 'Δεκεμβριανά 2008' Category

Dec 23 2008

Για την επανοικειοποίηση των αιθουσών της πλήξης…

«Η επικοινωνία με τον αστικό χώρο εκφράζεται στο γεγονός ότι το μήνυμα κάποιων μεμονωμένων κομματιών, αλλά και πολλές φορές της δράσης ολόκληρης, εξαρτάται από τη σχέση που αναπτύσσουν με την πόλη και τα στοιχεία της».

«Βέβαια, επειδή ο αστικός χώρος είναι σε άμεση σχέση με την ανθρώπινη δράση, δεν μπορεί να υπάρξει από μόνος του, υπάρχει πάντα σε σχέση με τους ανθρώπους που έρχονται σε επαφή με αυτό. Αυτό σημαίνει πως αστικός χώρος δεν αποτελείται μόνο από τα κτίρια, τους δρόμους, τις πινακίδες και τα άλλα αντικείμενα που τον ορίζουν. Στοιχεία του χώρου είναι και οι ίδιοι οι άνθρωποι, οι δραστηριότητες των οποίων δίνουν τον χαρακτήρα μίας αστικής περιοχής».

«Κάθε κομμάτι stencil, όπως και κάθε άλλη παρέμβαση στο δημόσιο τοίχο, εμπεριέχει τη δράση του δημιουργού του, δηλαδή είναι το σημάδι μίας ανθρώπινης ενέργειας. Ωστόσο, από τη στιγμή που θα βαφτεί σε κάποιον τοίχο, αποκτά κατά μία έννοια τη δική του ζωή και δράση, η οποία δε χαρακτηρίζεται πια αποκλειστικά από την πρόθεση του δημιουργού».

«Το κάθε κομμάτι στον τοίχο αφήνεται έτσι να αλληλεπιδράσει ελεύθερα με τον ίδιο τον τοίχο, με το αστικό τοπίο, με τα υπόλοιπα στοιχεία του, αλλά και με τους ανθρώπους που έρχονται σε επαφή με αυτό. Είναι δηλαδή πια ενεργό μέρος του τοπίου κάθε περιοχής και το νόημά του εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από τη σχέση που αναπτύσσει με αυτό».

«Είναι σημαντικό να τονίσουμε ότι η σχέση με το αστικό τοπίο δεν είναι προνόμιο του stencil graffiti. Κάθε είδους παρέμβαση αναπτύσσει σχέσεις με το χώρο στον οποίο παρεμβαίνει. Το stencil graffiti όμως, λόγω των χαρακτηριστικών του, επικοινωνεί πιο άμεσα με τον χώρο, συνάπτοντας μία ιδιαίτερη σχέση».

«Είναι δηλαδή πια ενεργό μέρος του τοπίου κάθε περιοχής και το νόημά του εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από τη σχέση που αναπτύσσει με αυτό». Αν αντικαταστήσουμε το «αστικό τοπίο» και την «περιοχή» με το χωροταξικό περιβάλλον του σχολείου μπορεί ο καθένας να καταλάβει τη διεισδυτικότητα του graffiti ανάμεσα στους μαθητές. Πόσω μάλλον σε περιόδους κατάληψης, σε περιόδους οικειοποίησης των σχολικών κτιρίων, όπου ο επαναπροσδιορισμός της σχέσης του εκπαιδευόμενου με τις αίθουσες της πλήξης (πρέπει να) εμπεριέχει και τη δημιουργία, την ελεύθερη έκφραση, τον πειραματισμό. Οι αυστηροί και μονότονοι γκριζομπλέ τοίχοι γίνονται πεδία συμπύκνωσης των αρνήσεων των μαθητών (δεδομένου ότι το graffiti συμπεριλαμβάνει και στοιχεία παραβατικότητας), διάρρηξης των, καθορισμένων από τη διεύθυνση του σχολείου, κανόνων, προκλητικοί καμβάδες διασάλευσης της ευνουχισμένης αισθητικής κανονικότητας.

Αφιερωμένο στους writers του 14ου λυκείου στο Κουκάκι…

«εικόνες από τα μετ’ όπισθεν»

No responses yet

Dec 20 2008

Το κράτος δολοφονεί, όλοι στους δρόμους [ενημέρωση από την πορεία]

Πρωινό Σαββάτου, παγκόσμια ημέρα δράσης και αλληλεγγύης, ηλεκτρικός Πετραλώνων. Η λαϊκή συνέλευση των κατοίκων Πετραλώνων-Θησείου-Κουκακίου έχει καλέσει πορεία στους δρόμους των γειτονιών μας. Ό,τι συμβαίνει τώρα το κάνουμε εμείς, η συνέχιση της εξέγερσης είναι στα χέρια όλων μας. Και σήμερα συνεχίσαμε να «κάνουμε»… Επικοινωνήσαμε, βγήκαμε στους δρόμους, καταλάβαμε και πάλι δημόσια κτίρια (και όχι μόνο). Κάναμε σαφές ότι «ο φόνος δεν είναι εικόνα στις ειδήσεις» και ότι «στο δρόμο γεννιούνται συνειδήσεις». Απαιτήσαμε την άμεση απελευθέρωση των συλληφθέντων των Δεκεμβριανών του 2008.

Παρά το γρήγορο του καλέσματος (αποφασίστηκε χτες το απόγευμα) γύρω στα 150 άτομα, στην πλειοψηφία τους κάτοικοι των περιοχών μας, συγκεντρώνονται στον πεζόδρομο της Θεσσαλονίκης. Η πορεία ξεκινάει διασχίζοντας δρόμους των Άνω Πετραλώνων. Μοιράζονται κείμενα, πετιούνται χιλιάδες τρικάκια.

Μία πρώτη στάση στην πλατεία Μερκούρη, όπου υπάρχει συγκεντρωμένος κόσμος λόγω ενός χριστουγεννιάτικου παζαριού και άλλων δρώμενων που διοργανώνει η πολιτιστική ομάδα Πετραλώνων.

Λίγα λεπτά αργότερα φτάνουμε στα γραφεία του 3ου διαμερισματικού συμβουλίου (όπου στεγάζεται και η δημοτική αστυνομία). Κλειδαμπαρωμένα, η διαταγή έχει ήδη γίνει φανερή από την προηγούμενη Τρίτη. «Όταν έχουν πορεία, κλείστε οτιδήποτε μπορεί να αποτελέσει στόχο». Γράφονται συνθήματα: «Λευτεριά στους συλληφθέντες των Δεκεμβριανών», «Αυτές οι μέρες είναι του Αλέξη». Ένα «δολοφόνοι» στολίζει την ιλλουστρασιόν επιφάνεια της εισόδου. Μαζί με κόκκινη μπογιά. Συνεχίζουμε…

Προσεγγίζουμε το πολιτιστικό κέντρο του δήμου Αθηναίων «Μελίνα Μερκούρη» στην Ηρακλειδών, στο Θησείο. Καταλαμβάνεται ο χώρος και κλείνει ο δρόμος. Αυθόρμητα, πέφτει η ιδέα να πάμε στην Τεχνόπολη στο Γκάζι και να καταλάβουμε τον ραδιοσταθμό 9.84. Όπερ και εγένετο…

Ύστερα από κάποιες προστριβές στην είσοδο της Τεχνόπολης, την οποία οι σεκιουριτάδες πρόλαβαν και κλείδωσαν (αναφέρθηκε και προηγούμενως η σχετική εντολή που υπήρχε), η πορεία μπαίνει στον προαύλιο χώρο και κατευθύνεται προς το ραδιοσταθμό. Μετά από κάποια λεπτά κατάληψης του 9.84 οι υπεύθυνοι ξεκλειδώνουν την πόρτα που οδηγεί στο στούντιο, το πρόγραμμα διακόπτεται και διαβάζονται το κείμενο της λαϊκής συνέλευσης, μηνύματα αλληλεγγύης στους εξεγερμένους στον ελλαδικό χώρο και το εξωτερικό, καθώς και άμεσης απελευθέρωσης των προφυλακισμένων. Μία διμοιρία ΜΑΤ φθάνει λίγα μέτρα παραπέρα, παραμένει διακριτική έως άφαντη σε σχέση με την πορεία.

Την ίδια στιγμή σε γιαπί απέναντι από την Τεχνόπολη αναρτάται το πανό «λευτεριά στους συλληφθέντες των Δεκεμβριανών του 2008». Ορατό τόσο από την Πειραιώς όσο και από τα διάφορα μπαρ της περιοχής.

Η πορεία συνεχίζεται στην Πειραιώς και μέσω της Κειριαδών μπαίνει στα Κάτω Πετράλωνα, για να καταλήξει και πάλι στον ηλεκτρικό σταθμό.

No responses yet

Dec 19 2008

Σάββατο 20 Δεκεμβρίου, πορεία στις γειτονιές μας

No responses yet

Dec 19 2008

Από τη νέα λαϊκή συνέλευση που έγινε στον ΗΣΑΠ Πετραλώνων

Κάποιες δεκάδες κατοίκων βρέθηκαν και σήμερα στη λαϊκή συνέλευση που είχε καλεστεί στον ηλεκτρικό των Πετραλώνων, μέσω της ίδιας διαδικασίας που έλαβε χώρα την προηγούμενη Τρίτη. Αυτή τη φορά δόθηκε περισσότερος χώρος στη συζήτηση δράσεων που μπορούν να λάβουν χώρα στις γειτονιές μας, μία συζήτηση που κατέληξε σε κάλεσμα για πορεία, αύριο, Σάββατο 20 Δεκεμβρίου, με συγκέντρωση στον ΗΣΑΠ των Πετραλώνων.

Υπενθυμίζουμε ότι αύριο είναι η παγκόσμια ημέρα δράσης και αλληλεγγύης στην εξέγερση στον ελλαδικό χώρο. Σε αυτό το πλαίσιο έχουν προγραμματιστεί δράσεις σε διάφορες γειτονιές της Αθήνας, σε πόλεις του ελλαδικού χώρου αλλά και στο εξωτερικό. Περισσότερες πληροφορίες εδώ.

Ραντεβού στους δρόμους…

No responses yet

Dec 18 2008

Λίγα λόγια από τους καταληψίες μαθητές…

Όσο μπορώ και όσο κρατήσω

Βγες στους δρόμους με τριαντάφυλλα.

Να μη βγάλεις τα αγκάθια.

Τραγούδα.
Τραγούδα δυνατά να ακουστείς.
Μην σε τρομάξει ο αντίλαλος.
Μπορεί να είσαι μόνος
μα εσύ συνέχισε.
Συνέχισε όσο μπορείς,
μή φοβηθείς,
ούτε στιγμή μη σκύψεις.
Να ζεις για να είσαι μαχητής
και αν είναι να πεθάνεις
η ελευθερία είναι λόγος,
για μένα θέμα τιμής…
Φώναξε,
φώναξε με όλη τη δύναμη της ψυχής σου…
Και μετά κλάψε,
κλάψε για να νιώσεις λίγο άνθρωπος.
Και αν η ζωή σου πήγε στράφι
είναι γι’ αυτό,
επειδή ήσουν αδιάφορος.

Δώσε σημασία

Μη μας κρίνετε πριν μας καταλάβετε…
Μη μας δείχνετε πριν μας δείτε…
Μη μας φωνάξετε πριν μας μιλήσετε…
Μη μας σκοτώνετε πριν ζήσουμε…
Είμαστε τα παιδιά σας.
Είμαστε η κοινωνία που αφήσατε να δημιουργηθεί.
Είμαστε το αποτέλεσμα των γενεών του “δε βαριέσαι”,
της αδιαφορίας, της αποχής και της απάθειας.
Τώρα κάνουμε αυτό που θα έπρεπε να είχατε κάνει…
Σταματήστε να μας μιλάτε για πράγματα που δεν γνωρίζετε.
Αρχίστε τον δικό σας αγώνα γιατί είστε χαμένοι.
Βρείτε τη χαμένη σας συνείδηση.
Βρείτε λόγους… Υπάρχουν πολλοί…

Να είστε δίπλα μας, μαζί μας.
Και όποιος δεν θέλει,
απλά να μας σεβαστεί…

[Αναρτημένα έξω από το κατειλημμένο 14ο λύκειο στο Κουκάκι]

Comments Off on Λίγα λόγια από τους καταληψίες μαθητές…

Dec 18 2008

Νέα λαϊκή συνέλευση στον ΗΣΑΠ Πετραλώνων

Την Τρίτη το απόγευμα πραγματώσαμε το συλλογικό στις γειτονιές μας. Μέσα από αυτές τις διαδικασίες που μέσα στο χώρο και τον χρόνο έχουμε κερδίσει, τις λαϊκές συνελεύσεις, συζητήσαμε, διαφωνήσαμε, συμφωνήσαμε, κυρίως, όμως, αποφασίσαμε να δράσουμε. Γι’ αυτό το λόγο, λοιπόν, την Παρασκευή στις 19 του Δεκέμβρη θα ξαναβρεθούμε στον ηλεκτρικό των Πετραλώνων, για να μετατρέψουμε το συλλογικό σε πρόταση πολιτικής παρέμβασης στις γειτονιές μας.

Η συνέλευση της Παρασκευής προέκυψε από απόφαση της λαϊκής συνέλευσης της Τρίτης. Πέντε εκατοντάδες αφίσες και κάποιες χιλιάδες κείμενα αναζητούν αυτές τις μέρες το δικό τους χώρο στους τοίχους και τις πολυκατοικίες του Κουκακίου, των Πετραλώνων και του Θησείου. Και κάπου εκεί δεν έχει χώρο η προπαγάνδα των μπάτσων, η τρομολαγνεία και η μιζέρια του ατομισμού και του κλειδαμπαρώματος στο σπίτι. Εάν υπάρχει κάτι που -πρέπει να- αποτελεί «ξένο» αυτές τις ημέρες στις γειτονιές μας είναι οι καμουφλαρισμένοι μπάτσοι που διασπείρουν φήμες, είναι οι «φιλήσυχοι πολίτες» που τους ενδιαφέρει απλά η αύξηση της αγοραστικής κίνησης του μικρομάγαζού τους.

Ραντεβού την Παρασκευή…

No responses yet

Dec 17 2008

Λαϊκή συνέλευση, ως κομμάτι της κοινωνικής εξέγερσης που ζούμε

Νωρίς το απόγευμα καμία 100αριά κάτοικοι των γειτονιών μας βρεθήκαμε στη λαϊκή συνέλευση που πραγματοποιήθηκε στον πεζόδρομο πλάι στον ηλεκτρικό σταθμό των Πετραλώνων. Αφορμή η δολοφονία του Αλέξανδρου, αιτία η αλλοτρίωση μας μέσα στη μίζερη καθημερινότητά μας, η ανάγκη να μοιραστούμε και να επικοινωνήσουμε μεταξύ μας τα βιώματα από τις μέρες εξέγερσης που ζούμε. Και σίγουρα η λαϊκή συνέλευση, ωσάν η διαδικασία που μέσα στο χρόνο έχουμε επιλέξει για να επικοινωνούμε ως γείτονες, αποτέλεσε πρόσφορο έδαφος και σε αυτή την περίπτωση. Κόσμος πολύς περνούσε από το σημείο, αρκετοί κοντοστάθηκαν να ακούσουν ή να συζητήσουν σε πηγαδάκια, κάποιοι λίγοι συμμετείχαν και πιο ενεργά στη συνέλευση.

Το πανό πλάι στη συζήτηση έγραφε «το κράτος δολοφονεί, όλοι στους δρόμους». Αποτυπώνοντας τα βιώματα όλων αυτών των ημερών, προτάσσοντας τη συνέχιση του αγώνα στους δρόμους. Το κράτος φρόντισε σε αυτή τη λαϊκή συνέλευση να είναι παρών. Λίγο οι ασφαλίτες που πλησίαζαν σε αρκετά κοντινή (και επικίνδυνη γι’ αυτούς) απόσταση τη συζήτηση, πολύ περισσότερο η διμοιρία που είχε στρατοπεδεύσει κάποια μέτρα παραδίπλα, στην εκκλησία της Αγίας Αικατερίνης. Η κινδυνολογία δε ρίζωσε από τα πριν στους κατοίκους και τους μαγαζάτορες της περιοχής, η παρουσία των ένστολων δολοφόνων κινήθηκε προς αυτή την κατεύθυνση, δίνοντας την εικόνα πως «κάτι κακό θα συμβεί».

Τελικά τα γεγονότα ξεπέρασαν τον όποιο κρατικό σχεδιασμό. Η συνέλευση είχε ζωντάνια, χιλιάδες κείμενα μοιράστηκαν, οι σύντομες κουβέντες με περίοικους, διερχόμενους και μαγαζάτορες αφόπλισε την όποια προπαγάνδα των μπάτσων, ενώ ύστερα από συλλογική απόφαση η λαϊκή συνέλευση με πορεία κατευθύνθηκε στο πολιτιστικό κέντρο των Άνω Πετραλώνων.

Η συζήτηση συνεχίστηκε στο κατειλημμένο για κάποιες ώρες πολιτιστικό κέντρο, οργανώνοντας τις δράσεις που θα πραγματοποιήσουμε τις επόμενες ημέρες.

Ένα πολιτιστικό κέντρο το οποίο έστω και για κάποιες ώρες απέκτησε ένα χαρακτήρα ανοιχτό, κοινωνικό, όπου κάτοικοι μπόρεσαν να βρεθούν και να συζητήσουν για τις ίδιες τις ζωές τους. Χωρίς άδεια από καμία δημοτική αρχή, εκτός γραφειοκρατικών λαβυρίνθων αιτήσεων, υπογραφών και σφραγίδων. Μία οικειοποίηση του χώρου από εμάς για εμάς.

Μεταξύ αυτών και ο αντιδήμαρχος Παπαδάκης, ένα «βλαστάρι» μέσα στο δήμο της Αθήνας. Αντιδήμαρχος καταστημάτων και ασφάλειας της πόλης, ενώ στην αρμοδιότητά του υπάγεται η διεύθυνση της δημοτικής αστυνομίας και η διεύθυνση αδειών καταστημάτων και θεαμάτων. Κάπως έτσι οριοθετείται ο ρόλος ενός τύπου ο οποίος έσπευσε να δηλώσει στη λαϊκή συνέλευση ότι είναι μαζί μας, προτείνοντας να καταθέσουμε ένα ψήφισμα και να εγκαταλείψουμε το κτίριο ειρηνικά! Νωρίτερα είχε προλάβει να παρατηρήσει τις υπαλλήλους του κέντρου «γιατί δεν το είχαν κλειδώσει νωρίτερα, εφόσον όλα τα Πετράλωνα ξέρανε σήμερα ότι έχει πορεία».

Συζητήσαμε και αποφασίσαμε να συνεχίσουμε τις δράσεις στις γειτονιές. Καταρχήν με νέα λαϊκή συνέλευση στον ηλεκτρικό σταθμό των Πετραλώνων την Παρασκευή στις 6 το απόγευμα. Και όχι μόνο… Έχουμε πολλά να κάνουμε… Τώρα, όπου όλα φαντάζουν δυνατά!

No responses yet

Dec 15 2008

Το κράτος δολοφονεί | Λαϊκή συνέλευση κατοίκων


No responses yet

Dec 15 2008

Το κράτος δολοφονεί | Λαϊκή συνέλευση κατοίκων


No responses yet

Dec 15 2008

Από τη δολοφονία στην οργή, από την εκδίκηση στην εξέγερση…

Βράδυ Σαββάτου,6/12/08, Εξάρχεια, μπάτσος ειδικούς φρουρός πυροβολεί εν ψυχρώ τον 15χρονο Αλέξη Γρηγορόπουλο. Από το ίδιο βράδυ ξεκινούν δράσεις κοινωνικής οργής και εξέγερσης που εξαπλώνονται σε όλη τη χώρα.

Η κρατική δολοφονία του Αλέξη δεν είναι μεμονωμένο περιστατικό. Καλτεζάς, Μαραγκάκης, Κουλούρη, Κουμής, Κανελλοπούλου, Τσιρώνης, Τεμπονέρας και χιλιάδες άλλοι ανώνυμοι ή «επώνυμοι»… μετανάστες στα σύνορα ή στα κρατητήρια, εργάτες στα εργασιακά κάτεργα, κρατούμενοι στα κελιά, πέφτουν καθημερινά θύματα της δολοφονικής πολιτικής του κράτους και του κεφαλαίου.

Η κρατική δολοφονία του Αλέξη ήταν η σταγόνα που ξεχείλισε το ποτήρι. Στην εντεινόμενη βία και τρομοκρατία που δέχονται καθημερινά μεγάλα κομμάτια της κοινωνίας, μέσω της οικονομικής κρίσης, μαζικών απολύσεων, εξαθλίωσης, αστυνομοκρατίας, ελέγχου και καταστολής.

Η κρατική δολοφονία του Αλέξη παίρνει την απάντηση που της αναλογεί. Στους δρόμους των πόλεων που φλέγονται από νέους, μαθητές, εργαζόμενους, άνεργους, μετανάστες… που επιτίθενται στους ναούς της κατανάλωσης, στους νόμιμους ληστές που βρίσκονται στις τράπεζες, στους νόμιμους δολοφόνους που βρίσκονται στα αστυνομικά τμήματα.

Κι ενώ ο αγώνας εξαπλώνεται κοινωνικά, τα ΜΜΕ αναλαμβάνουν το γνώριμο ρόλο τους, εντεταλμένο στην υπηρεσία του κράτους και του κεφαλαίου. Μη παραλείποντας τα κροκοδείλια δάκρυα για τη δολοφονία απονοηματοδοτούν τις συγκρούσεις από τα γενικότερα κοινωνικά/ταξικά τους χαρακτηριστικά, τρομοκρατούν με ψευδείς δηλώσεις και αναφορές και προσπαθούν να στρέψουν την κοινωνία ενάντια στους αγωνιζόμενους, παρουσιάζοντας τις επιθέσεις σε μεγαλοκαταστήματα και πολυεθνικές ως «ακραίες αντιδράσεις» που βλάπτουν το κοινωνικό σύνολο.

Κι ενώ ο αγώνας εξαπλώνεται κοινωνικά, μία δημοκρατία αποσαρθρωμένη, απονομιμοποιημένη κοινωνικά από «σκάνδαλα», με στρατιές φτωχών και αποκλεισμένων, με ένα σύστημα υγείας που καταρρέει, με το χώρο της παιδείας σε αναταραχή, προσπαθεί να αντλήσει την κοινωνική συναίνεση για την πάταξη των ταραχών. Η κυβέρνηση με αδιάντροπους θεατρινισμούς κάνει εκκλήσεις για «κοινωνική ειρήνη» και υπόσχεται «εμβάθυνση δημοκρατικών θεσμών». Πίσω από τις κάμερες βέβαια, ανέχεται ή ενισχύει δράσεις φασιστοειδών που στο όνομα του «αγανακτισμένου πολίτη» μαχαιρώνουν και τραμπουκίζουν. Φροντίζει να καλύψει στο έπακρο τους δολοφόνους του Αλέξη, με τη βοήθεια της αστικής δικαιοσύνης και των βαλλιστικών ερευνών της αστυνομίας, που παραβλέπουν προκλητικά το αυτονόητο και καταλήγουν για μία ακόμη φορά στην ατιμωρησία.

Κι ενώ ο αγώνας εξαπλώνεται κοινωνικά, η αντιπολίτευση, η συνδικαλιστική ηγεσία και οι αριστεροί στυλοβάτες του συστήματος ενώ «κατανοούν» το δίκιο της κοινωνικής οργής, καταδικάζουν τις «ακρότητες» και θέτοντας ζήτημα πτώσης κυβέρνησης μετατρέπουν την ανταρσία σε απλή διαμαρτυρία κατά της κυβερνητικής πολιτικής.

Όπως, όμως, δεν αντιμετωπίζουμε την εν ψυχρώ δολοφονία ως μεμονωμένο περιστατικό κρατικής βίας, έτσι και δε στρεφόμαστε απλά ενάντια στην «κακιά δεξιά» αλλά ενάντια σε όλες τις κυβερνήσεις και συνολικότερα ενάντια στο καταπιεστικό καθεστώς της αστικής δημοκρατίας. Γι’ αυτό δε ζητάμε καμία παραίτηση υπουργών και κυβέρνησης, ούτε περιμένουμε οποιαδήποτε θεσμική δικαίωση για τη δολοφονία. Δεν υπάρχει δικαίωση για μία δολοφονία, για καμία κρατική δολοφονία.

Υπάρχει μόνο η εξάπλωση τη οργής, η όξυνση των απαντήσεων που δίνονται στους δρόμους, η επιθυμία μας η κοινωνική/ταξική οργή να στραφεί συνολικά και ανατρεπτικά ενάντια στο καπιταλιστικό σύστημα και τις εξουσιαστικές σχέσεις, πάνω στις οποίες δομείται η καταπιεστική πραγματικότητα που όλοι αντιλαμβανόμαστε.


Η δημοκρατία οπλίζει, οι μπάτσοι πυροβολούν.

Άμεση απελευθέρωση όλων των συλληφθέντων.

Αρκεί να το πιστέψουμε και όλα είναι δυνατά.

Αντίσταση, αλληλεγγύη, αυτοοργάνωση.

No responses yet

« Prev - Next »

css.php