Αναβολή της δίκης των διωκόμενων για την κατάληψη στο δημαρχείο του Κερατσινίου

Για σήμερα 2 Μάρτη είχε οριστεί στα δικαστήρια του Πειραιά η δίκη των 42 συντρόφων και συντροφισσών που διώκονται για την κατάληψη του δημαρχείου του Κερατσινίου. Υπενθυμίζουμε ότι η κατάληψη του δημαρχείου πραγματοποιηθηκε αμέσως μετά την αστυνομική εισβολή στο αναρχικό στέκι της περιοχής «Ρεσάλτο» και εκκενώθηκε λίγες ώρες αργότερα από τις δυνάμεις καταστολής. Δεδομένου ότι ο αριθμός της υπόθεσης ήταν ο τελευταίος στο πινάκιο, αυτή αναβλήθηκε.

Νέα ημερομηνία εκδίκασης ορίστηκε η 2 Δεκέμβρη 2010. Να σημειώσουμε εδώ ότι… όλως τυχαίως ο εισαγγελέας πρότεινε ως ημερομηνία εκδίκασης την 8η Δεκέμβρη. Ωστόσο, μετά τις αντιδράσεις των συντρόφων/ισσων η δίκη ορίστηκε για έξι ημέρες νωρίτερα.

Ενημέρωση για τα γεγονότα εκείνων των ημερών υπάρχει εδώ.

Για τα θρασύδειλα φασιστοειδή που επιτέθηκαν σε συντρόφους/ισσες, στο Κουκάκι, πριν από κάποιες εβδομάδες

Την Πέμπτη 14 Ιανουαρίου κατά τη διάρκεια αφισοκόλλησης (αλληλεγγύης σε διωκόμενους αντιρατσιστικής πορείας) στο Κουκάκι, στην οδό Δημητρακοπούλου και λίγο μετά τον πεζόδρομο Γ. Ολυμπίου ομάδα συντρόφων/ισσων από το αντιεξουσιαστικό στέκι της Παντείου δέχτηκε επίθεση από 4 Κουκακιώτες φασίστες με μαχαίρια. Ως άμεση απάντηση, την επόμενη μέρα αναρχικοί, αντιεξουσιαστές και αλληλέγγυοι πραγματοποίησαν πορεία στη γειτονιά.

Η επίθεση αυτή δεν αποτελεί μεμονωμένο περιστατικό. Αντίθετα, τον τελευταίο χρόνο υπάρχει συνεχής κλιμάκωση ως προς τη συχνότητα αλλά και τη βιαιότητα των φασιστικών/παρακρατικών χτυπημάτων.

Μέσα σε ένα κλίμα οικονομικής και κοινωνικής κρίσης, όπου η εντεινόμενη εξαθλίωση συναντά την ανασφάλεια και το φόβο, με το κράτος να γίνεται πιο ολοκληρωτικό και να επιτίθεται σκληρότερα στα περιθωριοποιημένα κομμάτια, όπως οι μετανάστες, δημιουργείται πρόσφορο έδαφος για την ανάπτυξη φασιστικών αντιλήψεων και πρακτικών.

Οι ίδιοι οι φασίστες είναι επικίνδυνοι για όσους επιλέγουν να αγωνίζονται και να μη βλέπουν εχθρούς στα πρόσωπα των καταπιεσμένων, βάσει εθνοτικών και φυλετικών ιεραρχήσεων, ενώ οι δολοφονικές τους πρακτικές δικαιολογούνται από ένα μέρος της κοινωνίας.

Σε αντίθεση με τα τετριμμένα σενάρια των ΜΜΕ για πόλεμο συμμοριών και ακροκινούμενων ομάδων, η εθνικιστική-φασιστική βία δεν αποτελεί παρά μία έκφανση της υλικής και ιδεολογικής επίθεσης που εξαπολύουν οι «από πάνω» στους καταπιεζόμενους, ένα μέρος απαραίτητο για την ολοκλήρωση του εξουσιαστικού πάζλ, που θα ξηλωθεί κομμάτι-κομμάτι κρατώντας για κάθε λογής φασιστοειδές το μερίδιο που του αναλογεί…

stekipanteios.espiv.net

Μία αφίσα για τη φασιστική θρασυδειλία

Ένα αφισάκι από την κατάληψη του Αιθρίου στο Πάντειο, για την επίθεση (με μαχαίρια) φασιστοειδών εναντίον συντρόφων/ισσων που έκαναν αφισοκόλληση στο Κουκάκι την Πέμπτη 14 Ιανουαρίου.

Αναβλήθηκε επ' αόριστον η δίκη των συλληφθέντων αντιρατσιστικής παρέμβασης στον Αγ. Παντελεήμονα

Αναβλήθηκε επ’ αόριστον η δίκη των πέντε συντρόφων/ισσων που συνελήφθησαν μετά από επίθεση διμοιριών και «δελτάδων» σε αντιφασιστική παρέμβαση αναρχικών/αντιεξουσιαστών στην περιοχή του Αγίου Παντελεήμονα, στις 9 Ιουνίου.

Ο λόγος της αναβολής είναι η απουσία ενός μπάτσου, βασικού μάρτυρα κατηγορίας. Από το δικαστήριο διατάχθηκε η βίαιη προσαγωγή του και χρηματικό πρόστιμο 100 ευρώ.

Στα δικαστήρια συγκεντρώθηκαν περίπου 50 αλληλέγγυοι/ες.

Αναβλήθηκε επ’ αόριστον η δίκη των συλληφθέντων αντιρατσιστικής παρέμβασης στον Αγ. Παντελεήμονα

Αναβλήθηκε επ’ αόριστον η δίκη των πέντε συντρόφων/ισσων που συνελήφθησαν μετά από επίθεση διμοιριών και «δελτάδων» σε αντιφασιστική παρέμβαση αναρχικών/αντιεξουσιαστών στην περιοχή του Αγίου Παντελεήμονα, στις 9 Ιουνίου.

Ο λόγος της αναβολής είναι η απουσία ενός μπάτσου, βασικού μάρτυρα κατηγορίας. Από το δικαστήριο διατάχθηκε η βίαιη προσαγωγή του και χρηματικό πρόστιμο 100 ευρώ.

Στα δικαστήρια συγκεντρώθηκαν περίπου 50 αλληλέγγυοι/ες.

Όταν όλα φαίνονται τόσο όμορφα, κάτι δεν πάει καλά…

Παραμονές πρωτοχρονιάς 2010, χιλιανός μετανάστης, μικροπωλητής στην Ερμού, βασανίζεται στο αστυνομικό τμήμα της Ακρόπολης. Το συγκεκριμένο περιστατικό καταλαμβάνει συγκεκριμένη θέση στη μηντιακή πραγματικότητα, χάρη στην «ευαισθητοποίηση» του υπουργού δημόσιας τάξης Χρυσοχοΐδη, αλλά και στην εικόνα «προστασίας του πολίτη» που επιχειρεί να καλλιεργήσει η σοσιαλδημοκρατική διαχείριση της εξουσίας.  Πόσα ακόμη περιστατικά βασανισμών μεταναστών μικροπωλητών σε αστυνομικά τμήματα, πόσα ακόμη περιστατικά συλλήψεων και ξυλοδαρμών στους δρόμους χρειάζονται για να αντιστραφεί στις συνειδήσεις η Αλήθεια της εξουσίας;

Εκείνες τις γιορτινές ημέρες οι δημοσιογράφοι έπεσαν από τα σύννεφα, η δικαιοσύνη εξάντλησε την αυστηρότητά της διατάσσοντας ένορκη διοικητική εξέταση, οι πολιτικοί μίλησαν για «μεμονωμένο περιστατικό», οι καταναλωτές ενός από τους ακριβότερους εμπορικούς δρόμους της Ευρώπης αγανάκτησαν -στα λόγια- και λυπήθηκαν για τους «άμοιρους». Εξάλλου, η χριστιανική ηθική επιτάσσει τα Χριστούγεννα να δείχνεις και λίγη συμπόνια προς τον πλησίον σου…

Τις ημέρες που η εμπορική κίνηση στην Ερμού χτυπάει κόκκινο, ο πόλεμος μεταφέρεται στα παρακείμενα στενά (διαβάστε μία σχετική περιγραφή του τί συνέβη τις ημέρες των Χριστουγέννων). Δημοτόμπατσοι, μπάτσοι και ασφαλίτες, με αυτοκίνητα και μηχανές, κυνηγούν μικροπωλητές, τους χτυπούν, τους εξευτελίζουν, κλέβουν τα εμπορεύματά τους (για να μην «κουράζονται» μετά και συμπληρώνουν, στην αναφορά τους, όλα τα εμπορεύματα που «κατέσχεσαν» -κάτι που είναι αναγκασμένοι να το κάνουν αναλυτικά), τους συλλαμβάνουν (διαβάστε ανταπόκριση από τα δικαστήρια όπου οδηγήθηκαν κάμποσοι μετανάστες εκείνες τις ημέρες) και ενίοτε τους βασανίζουν στη γιάφκα της οδού Λεωχάρους.

Τζίλι Ντάου, Σενεγάλη: «… Ήταν γύρω στις 8 το βράδυ, γύριζα στο σπίτι. Μ’ έβαλαν στο πρώτο στενό και μ’ έριξαν κάτω. Εκεί άρχισαν να με κλοτσάνε στο κεφάλι, σ’ όλο το σώμα. Στη συνέχεια, με μετέφεραν με τα πόδια στο Α.Τ. Ακροπόλεως. Εκεί ήταν 12 αστυνομικοί. Πέντε από αυτούς μπήκαν μέσα στο κελί και με χτύπησαν. Πρώτα μου ζήτησαν να βγάλω όλα μου τα ρούχα. Μου έδεσαν τα χέρια πίσω από την πλάτη. Άρχισαν να με χτυπούν με τα κλομπ και γροθιές. Φώναζαν “να φύγεις αν δεν σ’ αρέσει στην Ελλάδα ρε” κι έπαιζαν με το γεννητικό μου μόριο. Ο ένας έβαλε το χέρι του στα οπίσθιά μου, άλλος τραβούσε βίντεο από το κινητό του…».

Τζο Ουσμάν, Σενεγάλη: «Πουλούσα τσάντες στην οδό Ερμού. Εκεί με συνέλαβαν κάποιοι αστυνομικοί στις 23 Δεκεμβρίου, γύρω στις 6 το απόγευμα. Μ’ έβαλαν σ’ ένα στενό που δεν είχε κόσμο και πολύ φως. Με κλοτσούσαν στο στομάχι. Μ’ έπιασαν απ’ το κεφάλι και με χτυπούσαν στον τοίχο. Πόναγα πολύ κι έβγαλα μια κραυγή. Άρχισαν να μαζεύονται περαστικοί και οι αστυνομικοί με μετέφεραν στο Α.Τ. Ακροπόλεως. Εκεί άρχισα να κάνω εμετούς, να ουρλιάζω απ’ τους πόνους στο στομάχι. Οι αστυνομικοί με μετέφεραν στο νοσοκομείο. Από αυτό το νοσοκομείο οι γιατροί μ’ έστειλαν σε κάποιο άλλο για εξετάσεις στο στομάχι. Εκεί με κράτησαν για νοσηλεία».

Απέναντι σε όλη αυτή τη συνθήκη, το απόγευμα της Τρίτης 19 Ιανουαρίου πραγματοποιήθηκε (από το στέκι μας, το στέκι των ΕΜΜΕ και αλληλέγγυους/ες) μικροφωνική παρέμβαση στην Καπνικαρέα, στην Ερμού.

Αναρτήθηκαν πανό στα ελληνικά («Βασανισμοί στο Α.Τ. Ακροπόλεως, δεν είναι μεμονωμένα περιστατικά είναι η ουσία της δημοκρατίας»), στα αγγλικά («Against police brutality, solidarity with the immigrants») και στα γαλλικά(«Contre la brutalité des flics, en solidarité avec les immigrés»), ενώ μοιράστηκαν γύρω στις 2.500 προκηρύξεις.

Δυναμική παρουσία στη συγκέντρωση είχαν και μετανάστες μικροπωλητές, κατά βάση από τη Σενεγάλη, οι οποίοι μίλησαν από τη μικροφωνική, έβαλαν μουσική και χόρεψαν. Για κάτι παραπάνω από δύο ώρες η Ερμού, ένα πεδίο καθημερινής άσκησης ψυχολογικής και σωματικής βίας, οικειοποιήθηκε από τους μετανάστες και αλληλέγγυους/ες, μεταφέροντας το μήνυμα ότι πίσω από τον καταναλωτικό παράδεισο υπάρχει ένας ανηλεής πόλεμος ενάντια στους κολασμένους αυτού του κόσμου. Δεν είναι υπερβολή: και η Ερμού βάφεται με αίμα…

Παρακάτω παρατίθεται το κείμενο που μοιράστηκε:

Όπως κάθε χρόνο, έτσι και φέτος, σε ολόκληρο το διάστημα των εορτών η μητρόπολη στολίστηκε με την ίδια μπαγιάτικη αστερόσκονη. Φωτάκια, μουσικές, ζογκλερικά, αστραφτερές βιτρίνες ήρθαν να συμπληρώσουν το παζλ της επιβεβλημένης ευτυχίας των χριστουγέννων. Πιο αντιπροσωπευτικό παράδειγμα: η Ερμού, αυτή η «πολύχρωμη λεωφόρος της κατανάλωσης» ικανή να προσελκύσει σχεδόν κάθε βαλάντιο. Από τα πασίγνωστα μουράτα brands των πολυκαταστημάτων (αυτών που ως επί το πλείστον μοιράζονται τον «δέκατο τρίτο μισθό» κάνοντας υπερπολλαπλάσιους τζίρους) μέχρι και τις οικονομικότερες απομιμήσεις από τους πλανόδιους μετανάστες μικροπωλητές. Άλλωστε, ένας από τους τρόπος που εφηύρε ο καπιταλισμός, για να συντηρείται παρά το ότι στηρίζεται εκ φύσεως στην κοινωνική ανισότητα είναι το να διαμορφώνει τη συνείδηση του καταναλωτή στα μέλη κάθε κοινωνικής τάξης αφού όλα τα εμπορεύματα ασχέτως χρηματικού αντιτίμου εμπεριέχουν τις ίδιες συμβολικές αξίες. Όσο λοιπόν για κάποιους οι τιμές των καταστημάτων είναι απαγορευτικές, πόσο μάλλον σε περίοδο οικονομικής κρίσης, τόσο η ελεγχόμενη διατήρηση του παραεμπορίου θα βολεύει κάθε πλευρά, παρά την καθιερωμένη γκρίνια και τα μέτρα περί πλήρους πάταξής του που πλασάρονται επισήμως από την εκάστοτε αρχή.

Αντ’ αυτού επιλέγεται το παιχνίδι της γάτας και του ποντικού: Σε όλη την περιοχή της Ερμού μεικτές συμμορίες μπάτσων και δημοτόμπατσων φροντίζουν να διατηρούν την εικόνα της τυπικής περίπολου που επιβλέπει, εκφοβίζει και «σπρώχνει» τους μικροπωλητές πάνω-κάτω κατά μήκος του πεζόδρομου. Τελικά, καταφέρνουν να τους στριμώχνουν μεμονωμένα  στα γύρω στενά μακριά από τα  βλέμματα των περαστικών. Για όσους συχνάζουν στην περιοχή είναι γνώριμη η εικόνα αλλά και οι συχνές αφηγήσεις των μεταναστών από τρικλοποδιές και κεφαλοκλειδώματα, αρπαγή των χρημάτων και των χαρτιών τους, κατάσχεση της πραμάτειας τους, επιβολή προστίμων και φυσικά προσαγωγές και συλλήψεις που συχνά «στολίζονται» με υβρεολογίες, ξυλοδαρμούς και βασανιστήρια στην διαβόητη  γιάφκα της Λεωχάρους (ΑΤ Ακροπόλεως) που συναγωνίζεται επάξια τα τμήματα Ομονοίας, Θήρας,  Αγ. Παντελεήμονα, Κυψέλης, Πατησίων, Νίκαιας (η λίστα δεν τελειώνει) και όσα αντίστοιχα εξειδικεύονται στο σακάτεμα και τον εξευτελισμό μεταναστών.

Κάπως έτσι, τις τελευταίες μέρες του 2009 όσο στο Σύνταγμα, την Ερμού και τους άλλους εμπορικούς δρόμους εκτυλισσόταν το χαζοχαρούμενο παραμύθι των χριστουγέννων, στα στενά δρομάκια το σκυλολόι του Χρυσοχοΐδη δικαιολογούσε το μισθό του στέλνοντας δεκάδες αφρικανούς μικροπωλητές να κάνουν πρωτοχρονιά στα κρατητήρια, τον Ερυθρό Σταυρό και τα δικαστήρια της Ευελπίδων. Παραδόξως, αυτή τη φορά ακόμη και κάποιοι μαγαζάτορες βρέθηκαν μαζί με περαστικούς να αρνούνται να παραδώσουν τραυματισμένο μικροπωλητή στα ένστολα καθικια που τον είχαν χτυπήσει. Όσοι από μας τον ακολουθήσαμε στο νοσοκομείο, είδαμε να διακομίζονται συνεχώς αφρικανοί μετανάστες που υπήρξαν οι πρωταγωνιστές άλλων «μεμονωμένων περιστατικών» από την ίδια περιοχή. Ένα από αυτά είναι και η περίπτωση του Χιλιανού μετανάστη που ξεκινώντας από το αίτημα του για ένα τηλέφωνο και την αντίδραση του στις πρώτες σφαλιάρες των μπάτσων ενώ ήταν σιδηροδέσμιος κατέληξε μετά την «περιποίηση» από 7 βασανιστές  του ΑΤ Ακροπόλεως με σοβαρά τραύματα (έφτασαν να πλήξουν σοβαρά τα νεφρά και αλλά ζωτικά όργανα), εκχυμώσεις από το σώμα, εμετούς και αιμόπτυση να μεταφέρεται αντί για τον ανακριτή στο Γενικό Κρατικό.

Η δημοσιοποίηση του εν λόγω βασανισμού και της δίωξης του ενός ειδικού φρουρού δεν έγινε τυχαία. Ήταν για να δώσει μια ακόμη ευκαιρία στον Χρυσοχοΐδη να καθαρίσει δήθεν το απόστημα που δημιούργησε η απελθούσα κυβέρνηση στα πλαίσια της «αναδιατύπωσης της σχέσης αστυνομίας – πολίτη»! Δεν  πρόκειται παρά για την προσπάθεια αποκατάστασης της τιμής του «σώματος», τη μεθοδική ρεβάνς μετά την εξέγερση του Δεκέμβρη του 08’ και ταυτόχρονα την πρόληψη για τις κοινωνικές εκρήξεις που εγκυμονούν τα χρόνια που έρχονται. Άλλωστε, κομμάτι αυτών φαίνεται να είναι και οι μετανάστες καθώς οι περισσότεροι βρίσκονται στον πάτο της κοινωνικής ιεραρχίας. Όμως, οι επικοινωνιακές ντρίπλες περί «εξυγίανσης της αστυνομίας» όπως και το δόγμα «δημοκρατία και πυγμή», με άλλα λόγια η δηλούμενη καταδίκη από τη μια της ως τώρα αναποτελεσματικότητας της ΕΛ.ΑΣ. και από την άλλη της φασίζουσας συμπεριφοράς ορισμένων τάχα οργάνων της είναι το κλειδί για να πεισθεί και ο τελευταίας μικροαστός ότι οι «πραίτορες» μετατράπηκαν σε «προστάτες του πολίτη» και ο μπάτσος σε «αστυνόμο της γειτονιάς».  Είναι ο μόνος τρόπος να αποσπάσει αναίμακτα την απαιτούμενη κοινωνική συναίνεση για την ολοκλήρωση του κράτους ασφάλειας που οραματίζονται οι κρατούντες. Ακόμα και το αναμενόμενο νομοσχέδιο για την απόκτηση ιθαγένειας, μετά από ένα καλοκαίρι κορύφωσης της αντιμεταναστευτικής προπαγάνδας και πρακτικής, δεν είναι παρά το ξεροκόμματο που θα κλείσει τα στόματα για να νομιμοποιήσει θεσμικά και κοινωνικά διαχωρισμούς ακόμα και ανάμεσα στους ίδιους τους μετανάστες.

Ταυτόχρονα, όλες αυτές τις μέρες δεκάδες δημοσιογράφοι ως πιστά σκυλιά των επίσημων και ανεπίσημων αφεντικών τους αναμειγνύουν  ηλίθια στερεοτυπικά κλισέ περί μεταναστών, εγκληματικότητας και παραεμπορίου προκειμένου να βρεθεί και πάλι ο αποδιοπομπαίος τράγος ως ο δήθεν υπαίτιος της κοινωνικής και οικονομικής κρίσης που βιώνει τελευταία ο δυτικός κόσμος. Ολόκληρο το σύμπλεγμα εξουσίας αν δε στοχοποιεί ως εσωτερικό εχθρό της δημοκρατίας τον αντιεξουσιαστικό χώρο και τους χιλιάδες ανοργάνωτους 16χρονους «δεκέμβρηδες» που δεν σταμάτησαν να κατεβαίνουν στους δρόμους, τότε βρίσκει στη φιγούρα του οικονομικού μετανάστη και του πρόσφυγα τον επικίνδυνο εισβολέα που ευθύνεται για όλα τα στραβά του τόπου και ξορκίζει το «κακό» οργανώνοντας σε θεσμικό και κοινωνικό επίπεδο τον πόλεμο ενάντια στους μετανάστες.

Εμείς απ’ την πλευρά μας, έχουμε ήδη διαλέξει στρατόπεδο. Με όπλο μας την αλληλεγγύη, τη διαμόρφωση δικτύων επικοινωνίας και το σταδιακό χτίσιμο σχέσεων εμπιστοσύνης θέλουμε να υπενθυμίσουμε προς όλες τις κατευθύνσεις πως δε θα αφήσουμε να ριζώσει στις πόλεις μας η ξενοφοβία, ούτε να γίνουν συνήθεια μας τα ρατσιστικά πογκρόμ και η αστυνομική κατοχή των γειτονιών μας. Η φυσική και ψυχολογική βία και η καταπίεση που βιώνουν οι μετανάστες, τόσο από τα ένστολα κρατικά σκυλιά και τα αφεντικά, όσο και από μέρος της κοινωνίας δεν μας είναι ξένη. Σε ένα άλλο επίπεδο τη ζούμε όλο και περισσότερο κι εμείς σε κάθε πεδίο της καθημερινότητας.  Γι αυτό και στον πόλεμο που μαίνεται δεν είμαστε απλά με το μέρος κάποιων. Είμαστε μέρος του οι ίδιοι και θα συνεχίσουμε να τον διεξάγουμε πολύμορφα σε όλα τα μέτωπα αναζητώντας τις συμμαχίες σ’ εκείνους που με αξιοπρέπεια επιλέγουν να μη σκύβουν το κεφάλι.

Δεν ξεχνάμε τους τόσους μετανάστες πάνω στους οποίους καθημερινά εκτονώνονται ποικίλα φασιστοειδή με ή χωρίς στολή, αυτούς που βρεθήκαμε μαζί ανά καιρούς σε δικαστήρια και νοσοκομεία, όσους δε μάθαμε και δε θα μάθουμε ποτέ πού και πότε βασανίστηκαν και εξευτελίστηκαν, όσους δε μπήκαν στα μονόστηλα των φυλλάδων, όσους δεν καταγράφηκαν καν στον βιβλίο συμβάντων…

Δεν ξεχνάμε τον Μοντασέρ Μοχάμεντ Ασράφ, τον Μαζίρ, τον Τζχαντζιρ Χοσίν, , τον Τόνι Ονούα τον Μοχάμεντ Καμράν Ατίφ, τους τόσους ανώνυμους που βρέθηκαν νεκροί στα κρατητήρια «από παθολογικά αίτια» ή «σκοντάφτοντας σε δρόμους και χαντάκια», σε όλους και όλες που αντί να βρεθούν στον «τόπο της επαγγελίας» που ονειρεύτηκαν, ξεβράστηκαν άδοξα σε κάποια ακτή της μεσογείου…

Σπέρνουν το φόβο… θα θερίσουν οργή…

Η αλληλεγγύη είναι το όπλο μας

ΥΓ: Κατά τη διάρκεια της μικροφωνικής, πεζή περιπολία βασανιστών από το τμήμα της Ακρόπολης, περνώντας από το σημείο, φρόντισαν να μας θυμίσουν με τα γελάκια τους το σαδισμό που κρύβεται πίσω από την αστυνομική στολή.

Και αυτό είναι κάτι που δεν πρέπει να το ξεχνάμε ακόμη και όταν ερχόμαστε σε επαφή μαζί τους σε διαφορετικές στιγμές αγώνα (π.χ. λόφοι του Φιλοπάππου). Αυτοί οι αγαθοί-μέσα-στην-πρασινάδα μπάτσοι που πολλές φορές βρίσκονται παρά πόδας σε λαϊκές συνελεύσεις και δράσεις στους λόφους, υπηρετούν στο τμήμα όπου επανειλημμένως έχουν γίνει βασανιστήρια. Είτε αυτά καταλαμβάνουν κάποια μονόστηλα στις εφημερίδες, είτε παραμένουν ανατριχιαστικές διηγήσεις ανάμεσα σε μετανάστες και σε νεολαίους.

Η αλληλεγγύη δεν διαπραγματεύεται, δεν καταστέλλεται, δεν ποινικοποιείται.

Εδώ και ένα χρόνο η περιοχή του Άγιου Παντελεήμονα τελεί υπό καθεστώς απαρτχάιντ, όπου οργανωμένες ομάδες «αγανακτισμένων πολιτών», με τη συνδρομή των μπάτσων, προβαίνουν σε εκδίωξη ασιατών μεταναστών από την περιοχή και σε τραμπουκισμούς μεταναστών σε σπίτια και μαγαζιά (κάτι που πλέον πάει να σταθεί και σε άλλες περιοχές της Αθήνας).

Ενάντια στο κλίμα κοινωνικής συναίνεσης γύρω από τη δαιμονοποίηση των μεταναστών, στο πλαίσιο μίας σειράς κινήσεων πραγματοποιείται στις 9/6/09 συγκέντρωση αλληλεγγύης και αντιπληροφόρησης από αναρχικούς-αντιεξουσιαστές στην πλατεία του Αγ. Παντελεήμονα.

Η πορεία που ακολούθησε δέχτηκε απειλές από νεοναζί και ασφυκτική πίεση με ρίψη δακρυγόνων από τα ΜΑΤ, ώσπου στο ύψος της ΑΣΟΕΕ συνεπλάκη με ομάδες ΔΕΛΤΑ, με αποτέλεσμα τον ξυλοδαρμό και τη σύλληψη πέντε συντρόφων/ισσών.

Τη στιγμή που οι κοινωνικές-ταξικές αντιθέσεις οξύνονται και το οικονομικό και πολιτικό σύστημα βρίσκεται σε κρίση, η εξουσία αποποιούμενη των ευθυνών της για την επιταχυνόμενη εξαθλίωση των ανθρώπων και φοβούμενη επερχόμενες εξεγέρσεις, κατασκευάζει φιγούρες απειλητικές για την κοινωνική ευταξία και την εθνική ενότητα. Οι μετανάστες, ως οι σύγχρονοι αποδιοπομπαίοι τράγοι, στοχοποιούνται μετά μανίας από κόμματα, δημοσιογράφους, παπάδες, διανοούμενους και γίνονται βορά στους σχεδιασμούς των κρατικών επιτελείων, τους οποίους νομιμοποιεί η υποτακτική συναινετικότητα της «κοινής γνώμης» και έρχεται να συμπληρώσει η παρακρατική θρασυδειλία.

Εκεί, όμως, που βασιλεύει η εξαθλίωση, φωλιάζει η επιθυμία για ζωή, αξιοπρέπεια και ελευθερία. Πίσω από τον τοίχο, εμφανίζεται η αδυναμία των χειραγωγικών μηχανισμών να εγκλωβίσουν την ανθρώπινη οργή όταν αυτή ξεσπάει, είτε στα γαλλικά προάστια είτε στο κέντρο των Αθηνών. Διότι οι άνθρωποι δεν έπαψαν ποτέ να εξεγείρονται διαλύοντας τις ψευδαισθήσεις της κοινωνικής γαλήνης και της εθνικής ομοψυχίας.

Καμία δίωξη στους/στις 5 διωκόμενους/ες συντρόφους/ισσες.

Απόσυρση όλων των κατηγοριών.

Συγκέντρωση στα δικαστήρια της Ευελπίδων, Τετάρτη 20 Γενάρη, 9 π.μ.


Αντιεξουσιαστικό στέκι Παντείου

stekipanteios.espiv.net


Νέα ενημέρωση για τις χρηματικές εγγυήσεις και τους περιοριστικούς όρους των 12 από τους 22 του Ρεσάλτο

Αναδημοσίευση από το blog του Ρεσάλτο

Από τους 22 συντρόφους/ισσες του ΡΕΣΑΛΤΟ, κατά την ανακριτική διαδικασία, στους 12 επιβλήθηκαν περιοριστικοί όροι (απαγόρευση εξόδου από την χώρα και παρουσία στο αστυνομικό τμήμα κάθε 1 & 16 του μήνα), ενώ στους 11 από αυτούς επιβλήθηκαν και χρηματικές εγγυήσεις συνολικού ύψους 51.000 ευρώ (σε έναν 15.000, σε 3 από 5.000 και σε 7 από 3.000). Για τη συντρόφισσα από την Ισπανία η εγγύηση των 5.000 ευρώ έπρεπε να δοθεί την προηγούμενη εβδομάδα και δόθηκε. Για τους υπόλοιπους 10 η καταληκτική ημερομηνία ήταν σήμερα Πέμπτη 17/12. Τη Δευτέρα όμως οι 9 από τους 10 συντρόφους/ισσες κατέθεσαν αίτηση άρσης των περιοριστικών όρων και αφαίρεσης (ή μείωσης) της χρηματικής εγγύησης και ζήτησαν την αναστολή της καταληκτικής ημερομηνίας μέχρι τη νέα ανακριτική απόφαση. Η ανακρίτρια αρχικά αρνήθηκε να άρει την καταληκτική ημερομηνία της 17ης Δεκέμβρη, αίτημα το οποίο έκανε τελικά δεκτό χθες Τετάρτη 16/12 μέχρι την έκδοση της νέας απόφασης. Έτσι, 9 εκ των 10 δεν κατέβαλαν τα ποσά των χρηματικών εγγυήσεων μέχρι την έκδοση της νέας απόφασης, ενώ για έναν σύντροφο που δεν κατατέθηκε σχετικό αίτημα μείωσης της εγγύησης καταβλήθηκε το ποσό των 3.000 ευρώ.

Μόλις εκδοθεί η νέα ανακριτική απόφαση (αναμένεται τις επόμενες μέρες) τόσο για το ύψος των χρηματικών εγγυήσεων όσο και για τους περιοριστικούς όρους θα υπάρξει άμεση ενημέρωση.

Αν αυτός είναι σοσιαλισμός, φαντάσου τη βαρβαρότητα! | Εκδήλωση στην κατάληψη του ΠΙΚΠΑ

resalto-tromokratia18-12-09

Περίμενες ότι μέσα σε 70 ημέρες το ΠΑΣΟΚ θα είχε κιόλας καταφέρει:

Να ποινικοποιήσει τον αγώνα των συμβασιούχων στην καθαριότητα του Δήμου, χαρακτηρίζοντάς την παράνομη και καταχρηστική.

Να εξαπατήσει τους λιμενεργάτες του Πειραιά που απεργούσαν ενάντια στην παραχώρηση του λιμανιού στην Cosco

Να πετάξει στο δρόμο χιλιάδες συμβασιούχους των stage

Να συνεχίσει τον ίδιο ρυθμό τις επιχειρήσεις «σκούπα» μεταναστών που έχει αρχίσει η προηγούμενη κυβέρνηση

Να καταστήσει κατεχόμενη ζώνη τα Εξάρχεια, νομιμοποιώντας την αστυνομοκρατία και το κλίμα τρομοκρατίας

Να εισαγάγει την πρακτική των -δικαιολογημένων- προληπτικών συλλήψεων και προσαγωγών αποτρέποντας τη συμμετοχή του κόσμου στις διαδηλώσεις

Να επιβάλει το δόγμα της μηδενικής ανοχής στις διαδηλώσεις του Δεκέμβρη για τη δολοφονία του Α. Γρηγορόπουλου προσάγοντας ή συλλαμβάνοντας 800 άτομα σε δύο ημέρες

Να καταργήσει το Άσυλο απαγορεύοντας την είσοδο και την έξοδο από τους πανεπιστημιακούς χώρους και να εισβάλει σε αυτούς, όπως έγινε στο ΑΠΘ και στη Νομική συλλαμβάνοντας διαδηλωτές/τριες

Να δείξει τις δολοφονικές του προθέσεις με την επίθεση των ομάδων Δέλτα και Ζήτα κατά διαδηλωτών/τριων στην πορεία της 6ης Δεκέμβρη

Να εισβάλει στον αναρχικό χώρο «ΡΕΣΑΛΤΟ» στο Κερατσίνι συλλαμβάνοντας του 22 παρευρισκόμενους και κατηγορώντας τους για σύσταση συμμορίας και κατοχή και προμήθεια εκρηκτικών με αφορμή άδεια μπουκάλια μπύρας, ένα μπιτόνι πετρέλαιο για σόμπα και οικοδομικά εργαλεία

Να κάνει έφοδο στο κατειλημμένο δημαρχείο Κερατσινίου και να συλλάβει τους 42 αλληλέγγυους στους συλληφθέντες του «ΡΕΣΑΛΤΟ» φορτώνοντάς τους με πλημμελήματα

Να εισάγει ένα καθεστώς επιβολής υπέρογκων χρηματικών εγγυήσεων ύψους 51.000 ευρώ στους συλληφθέντες, ώστε να αφεθούν ελεύθεροι, προσπαθώντας να ποινικοποίησει και να εξοντώσει οικονομικά ανάλογους αυτοδιαχειριζόμενους χώρους

Ας μην περιμένουμε άλλες 70 για να δούμε άσπρη μέρα!

Αυτοοργάνωση-αντίσταση-αλληλεγγύη

Εκδήλωση-συζήτηση

Παρασκευή 18 Δεκέμβρη, στις 19.00, στην κατάληψη του ΠΙΚΠΑ


Αν αυτός είναι σοσιαλισμός, φαντάσου τη βαρβαρότητα! | Εκδήλωση στην κατάληψη του ΠΙΚΠΑ

resalto-tromokratia18-12-09

Περίμενες ότι μέσα σε 70 ημέρες το ΠΑΣΟΚ θα είχε κιόλας καταφέρει:

Να ποινικοποιήσει τον αγώνα των συμβασιούχων στην καθαριότητα του Δήμου, χαρακτηρίζοντάς την παράνομη και καταχρηστική.

Να εξαπατήσει τους λιμενεργάτες του Πειραιά που απεργούσαν ενάντια στην παραχώρηση του λιμανιού στην Cosco

Να πετάξει στο δρόμο χιλιάδες συμβασιούχους των stage

Να συνεχίσει τον ίδιο ρυθμό τις επιχειρήσεις «σκούπα» μεταναστών που έχει αρχίσει η προηγούμενη κυβέρνηση

Να καταστήσει κατεχόμενη ζώνη τα Εξάρχεια, νομιμοποιώντας την αστυνομοκρατία και το κλίμα τρομοκρατίας

Να εισαγάγει την πρακτική των -δικαιολογημένων- προληπτικών συλλήψεων και προσαγωγών αποτρέποντας τη συμμετοχή του κόσμου στις διαδηλώσεις

Να επιβάλει το δόγμα της μηδενικής ανοχής στις διαδηλώσεις του Δεκέμβρη για τη δολοφονία του Α. Γρηγορόπουλου προσάγοντας ή συλλαμβάνοντας 800 άτομα σε δύο ημέρες

Να καταργήσει το Άσυλο απαγορεύοντας την είσοδο και την έξοδο από τους πανεπιστημιακούς χώρους και να εισβάλει σε αυτούς, όπως έγινε στο ΑΠΘ και στη Νομική συλλαμβάνοντας διαδηλωτές/τριες

Να δείξει τις δολοφονικές του προθέσεις με την επίθεση των ομάδων Δέλτα και Ζήτα κατά διαδηλωτών/τριων στην πορεία της 6ης Δεκέμβρη

Να εισβάλει στον αναρχικό χώρο «ΡΕΣΑΛΤΟ» στο Κερατσίνι συλλαμβάνοντας του 22 παρευρισκόμενους και κατηγορώντας τους για σύσταση συμμορίας και κατοχή και προμήθεια εκρηκτικών με αφορμή άδεια μπουκάλια μπύρας, ένα μπιτόνι πετρέλαιο για σόμπα και οικοδομικά εργαλεία

Να κάνει έφοδο στο κατειλημμένο δημαρχείο Κερατσινίου και να συλλάβει τους 42 αλληλέγγυους στους συλληφθέντες του «ΡΕΣΑΛΤΟ» φορτώνοντάς τους με πλημμελήματα

Να εισάγει ένα καθεστώς επιβολής υπέρογκων χρηματικών εγγυήσεων ύψους 51.000 ευρώ στους συλληφθέντες, ώστε να αφεθούν ελεύθεροι, προσπαθώντας να ποινικοποίησει και να εξοντώσει οικονομικά ανάλογους αυτοδιαχειριζόμενους χώρους

Ας μην περιμένουμε άλλες 70 για να δούμε άσπρη μέρα!

Αυτοοργάνωση-αντίσταση-αλληλεγγύη

Εκδήλωση-συζήτηση

Παρασκευή 18 Δεκέμβρη, στις 19.00, στην κατάληψη του ΠΙΚΠΑ